[ 121 ] [ ملّا ترابى بلخى ]
پسنديدهء شعراى انتخابى ، ملّا ترابى كه اصلش از بلخ است ، صاحب فكر بلند و طبع متين بوده و به كوچهء سخنپردازى خاكنشين . گويند مدّة العمر بر سر مزارى به مرقد امير المؤمنين على - كرّم اللّه وجهه - در بلخ شهرت دارد ، قيام داشت ؛ قصيدهاى در مدح امام قلى خان والى آنجا گذرانيده به صلهء گرانمايه ممتاز گشت و همانجا درگذشت . اين بيت كه در تذكرهء آتشكدهء عجم به نام عبد العزيز اوزبك ديده شده ، در خزانهء عامرهء آزاد بلگرامى به نامش به ملاحظه درآمد :
به سنگ رخته شد ازبس گريستم بىتو * ز سنگ سختترم من كه زيستم بىتو
[ 122 ] [ مولوى رحمت اللّه تمكين كشميرى ]
صاحب طبع رنگين ، مولوى رحمت اللّه تمكين كه اصلش از كشمير است ، در عهد شاهجهانى و عالمگيرى از علماى نامور بوده و مشق سخن پيش ميرزا عبد الغنى قبول كشميرى مىگذرانيد و در رمل هم مهارتى داشت ، و در اوسط مائة ثانى عشر دار فانى را گذاشت . از اشعار اوست :
هست از روز ازل روشنى اختر ما * چشم آيينه كشد سرمه ز خاكستر ما
* * *
به پيش قدّ او گر سرو مىلافد ، عجب نبود * كه طول قامتش دارد دلالت بر حماقتها
* * *
تمكين ! عروس فكر ز مشّاطه فارغ است * كى ديده است زلف سخن روى شانه را
* * *