ف ص بعقرب ق ر ش بقوس ت ث خ بجدى ذ ض بدلو ظ غ به حوتست بدانكه هر اسمى از اسماء اللّه كه اوّل آن الف باشد مانند اللّه و إله و احد ان اسم تعلّق به آن حرف دارد تا آخر حرف بر اين قياس بعضى حروف يك اسم دارد مثل تاء اسم آن توابست و صاد كه اسم آن صابر است و لام كه اسم آن لطيف است و بعضى ديكر از آن جمله است كه اسماء او از سى تجاوز كند هر حرفى كه يك اسم دارد ذكر او همانست و آنكه زياده دارد ذكر مخصوص دارد و ذكر الف اللّه است و ذكر باء البديع و ذكر تاء التّواب و ذكر ثاء الثّابت و ذكر جيم الجليل و ذكر حاء الحىّ الحفيظ الحكيم و ذكر خاء الخبير و ذكر دال الدّائم و ذكر ذال اللّه است به آنكه او را اسم نيست و ذكر راء الرّحمن الرّحيم و ذكر زاء الزّكىّ و ذكر سين السّبحان و السّلام و السّميع و ذكر شين الشّهيد و ذكر صاد الصّمد الصّابر و ذكر ضاد الضّار و ذكر طاء الطّاهر المطهّر و بقولى السّبّوح القدّوس و ذكر ظاء اللّه معى و اللّه ناظرى و اللّه شاهدى بقولى الظّاهر و ذكر عين العالم و العليم و العلّام الغيوب و ذكر غين الغنىّ المغنى و ذكر فاء الفتّاح و الفالق و ذكر قاف القيّوم و القديم و القاهر و ذكر كاف الكافى و الكريم و ذكر لام اللطيف و ذكر ميم المالك و الملك و المجيد و ذكر نون النّافع و النّور و ذكر واو الواحد و الولىّ و الوالى و ذكر هاء هو و الهادى و ذكر لام و الف بقول جمعى لا إله الّا اللّه و بقولى لا إله الّا هو و ذكر ياء اليسير و بايد در هر عمل هر حرفى مجموع اسماء و اذكار او را به شماره حروف مكتوبى آن بخواند و اكر عمل قوى خواهد در عدد بيفزايد و بمجرّد ذكر اكتفا نكند و از تكرار اسماء آن تكاهل نورزد بدانكه در خواص حروف كفتهاند الف وقتى كه قمر در حمل باشد يا ثور و ناظر زهره يا مشترى و منصرف از زحل و مرّيخ دايره بكشد و در آن نام مطلوب و مادر او بنويسد و دور آن دايره سه الف بكشد و قرب آتشدان كذارد كه اكثر اوقات كرم باشد چنان كه حرارت بوى رسد و ضرر نيابد و اكر بياويزد و حرارت به او برسد بهتر است و بعد از يك شبانهروز اكر خطا در عمل واقع نشده باشد دوستى تمام از مطلوب حاصل آيد و هركه بامداد قبل از آنكه سخن كويد هزار بار حرف الف بخواند صاحب مروّت و ثروت و دولت شود و هركز محتاج نشود الباء هركس صد و بيست و چهار بار حرف باء را بنويسد و در روز چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه روزه دارد و هر روز به قدر مقدور صدقه دهد و شرائطى كه كذشت به عمل آورد آنكاه نوشته را بر بازو بندد كسالت و بطالت از وى برود و جمعيّت بيابد و محبوس نجات يابد و هركه هزار و پانصد مرتبه حرف باء را بخواند از بند و زندان خلاص شود التّاء اكر كسى چهار صد بار حرف تاء را نوشته با خود دارد در نظر مردم عزيز و محترم كردد و اكر هر روز چهل و يكبار بخواند ابواب عزّت و اقبال بر روى او كشاده شود الثّاء اكر كسى را بسته باشند هزار بار بر طشت قلعىدار حرف ثاء را بنويسد و بعد بشويد و بخورد از ان تشنكى نجات يابد الحاء اكر كسى بر نكين نقره هشت بار بنويسد بر اين قسم ح ح ح ح ح ح ح ح و صاحب تب او را انكشت كند شفا يابد الخاء اكر كسى خواهد كه از غايب خبر يابد ششصد بار بخواند و به آن جانب دمد كه غايب آنجاست به زودى خبر وى برسد الدّال اكر كسى هر صباح بر بلندى رفته سى و پنج بار اين حرف را بخواند و هر شام مثل آن و بجانب دشمن بدمد به زودى پريشان شوند الذّال اكر كسى اين حرف را ورد سازد دولت او زوال نيابد الرّاء اكر كسى روز چهارشنبهء آخر ماه پنج بار اين حرف را بر اطراف پيشانى بنويسد دفع صداع شود الزّاء اكر كسى هفتاد و پنج بار اين حرف را بر پوست آهو نوشته وقتىكه قمر در جدى باشد و مريخ
در تحت الارض با خود نكاه دارد از آفات محفوظ ماند السّين اكر كسى هر روز وقت ظهر شصت بار بخواند و اكر بياء خطاب بخواند اولى باشد صاحب كرامات كردد الشّين اكر كسى بر چهل پارهء كاغذ بنويسد چهل نان بپزد و هر كاغذى ميان نانى بنهد و هريكى را به سكى دهد تا بخورد
بستان السياحه ( فارسي ) — صفحة 141
مساهمون: زين العابدين شيروانى
ص١٤١