وزير ( 1 نفر ) ، مشاغل ديوانى ( 3 نفر ) ، توليت آستان قدس رضوى ( 2 نفر ) ، توليت امامزاده ( 1 نفر ) ، سفير ( 1 نفر ) ، آهنگر ( 1 نفر ) ، پارچهباف ( 1 نفر ) ، تاجر ( 1 نفر ) ، زعفرانفروش ( 1 نفر ) ، رياست كتابخانه سلطنتى ( 1 نفر ) ، طبيب ( 2 نفر ) ، حاكم ايالت ( 3 نفر ) ، كرباسفروش ( 1 نفر ) ، منشى ( 1 نفر ) ، معمار ( 1 نفر ) ، كيمياگر ( 1 نفر ) ، كفشگر ( 1 نفر ) ، قصّاب ( 1 نفر ) .
براى بررسى شعر اين دوره ، يعنى سبك هندى ، دقّت در شغل شاعران داراى اهميت است و اين نكته را به خوبى نشان مىدهد كه در اين دوره شعر خاص يك طبقه و گروه نبوده و دقيقا در ميان مردم رواج داشته است . حال اين ويژگى مثبت بوده يا منفى ، نكتهاى است كه بايد به بررسى آن پرداخت .
5 . دقت در زندگى هنرى شاعران : حزين به جنبههاى مختلف زندگى هنرى اين افراد توجه داشته است مثلا دربارهء قاضى نظام الدّين خوانسارى مىگويد : « در حسن صوت و مهارت به موسيقى از نوادر عهد بود . » درباره ملّا على اصفهانى مىگويد :
« حسن صوت و مهارتش در موسيقى به مقامى كشيد كه نغمهسنجان روزگار و پردهسرايان هر گوشه و كنار را بلندى آوازه در گلو شكست . » و يا اگر خط را زيبا و نيكو مىنوشتهاند ، حتما آن را ذكر كرده است . اسامى شاعران خطاط اين تذكره عبارتست از : شيخ ابراهيم گيلانى ( عموى حزين ) ، خليل اللّه طالقانى ، صاحب مشهدى ، ميرزا طاهر قزوينى ، ملا على اصفهانى ، عبد اللّه حسابى ، ميرزا محمّد شيرازى و نورس دماوندى .
معايب تذكرهء حزين
حزين اين تذكره را با اتكاى بر حافظه و نداشتن وسايل لازم در مدّت نه روز آن هم در نهايت پريشانحالى و بىحواسى تدوين و جمعآورى كرده است .
براى شرححالنويسى نياز به اطلاعات مكتوب و مستند است و وقتى نويسنده از دسترسى به اين اسناد محروم باشد ، بهطور طبيعى بسيارى از مطالب اصلى را از