84
سعيد قصاب
شعر بسيارى [ از ] مردم [ در ] حفظ داشت « 1 » و به مجلس شعرا رفته در گفتن غزلها با ايشان موافقت كردى . مكرر شعر خود را در خدمت مرحوم ميرزا صايبا خوانده و با آنكه خط و سواد نداشت ديوان اشعارش بيست هزار بيت باشد . هرگز در قوافى و استعمال لفظ به موقع خود غلط نكردى و سليقهاش با عدم بضاعت از عهده ربط كلام و روانى سخن برآمدى « 2 » در مراتب ديگر ، خود فوق طاقت موزونان صاحب سواد است . ابيات خوب كه آن را با كلام شاعر چندان فرقى نباشد دارد .
آخر ترك پيشهء خود كرده ساكن مشهد مقدس شده در كهنسالى در آن مشهد « 3 » مقدس مدفون شد . [ 85 ]
اشعارش بر السنه داير و در اين مقام حفظ قاصر بود .
85
ميرزا صائبا
از بلدهء كاشان و در اصفهان نشو و نما يافته ، در سلك شعرا معدود و معروف بود .
طبعش استقامتى و فكرش جودتى داشت . ابيات نيك « 4 » دارد .
صحبتش خالى از حالتى نبود . مدّتى شد كه در اصفهان رحلت كرد . [ 86 ]
از اوست :
اشعار
از سينه « 5 » و دل ما نشنيد كس صدايى * مرديم از جدايى اى سنگدل كجايى
محمل گذشت و ليلى نشنيد زارى ما * تا گرد كاروان است اى ناله دست و پايى
در مذهب نكويان كفرست چين ابرو * چون گل شكفته رو باش گر همدم صبايى
هامش
( 1 ) . شعر بسيارى از مردم در حفظ داشت . در نسخه « ت » عبارت به صورت « شعر بسيارى مردم حفظ داشت » ذكر شده است .
( 2 ) . روانى سخن برآمدى و در مراتب ديگر .
( 3 ) . در كهنسالى در آن ارض اقدس .
( 4 ) . ابيات پاك دارد .
( 5 ) . از شيشهء دل .