و شاعرى را پيشهء خود ساخته در تاريخگويى و معمّا مهارت داشت . تواريخ بسيار گفته ، همگى لطيف و بديع است و در قصائد و غزل نيز ابيات خوب دارد .
شاه سلطان حسين صفوى او را به خطاب ملك الشعرا و اقطاع اراضى نصرآباد نوازش نمود . با فقير ربط قويم « 1 » داشت . [ 39 ]
اين چند بيت از اوست :
اشعار « 2 »
گلچين داغ عاشقى از خارخار باش * گلبن طراز ناله چو باد بهار باش
از چاك زينتِ دلِ آشفته ده بديع * چون شانه در گشايش « 3 » زلف نگار باش
و له
من به سر غلتم اگر آيد كسى را پا به سنگ * جامم از گردش فتد هرجا خورد مينا به سنگ
38
ميرزا حسن غيور
از اعيان كرمان و با كمال « 4 » و طبعى شكفته داشت . در شعر ماهر و مضامين تازه در كلامش بسيار است . مثنوى داشت اكثر ابياتش به كيفيت و لطافت .
در علم سياق شهرهء آفاق بود . مدتى به وزارت گرجستان به تفليس مأمور شده در آن حدود به سر برد و باز به اصفهان آمد . « 5 » با اين قاصر معاشر بود . سالهاست كه ازين عالم بىثبات رخت بربست . تغمّده اللّه برحمته . [ 40 ] اين ابيات از اوست :
اشعار
خار اين گلزار بودن گلستان سازد مرا * با زمين هموار بودن آسمان سازد مرا « 6 »
هامش
( 1 ) . با فقير ربط قديم داشت .
( 2 ) . ابيات .
( 3 ) . چون شانه در كشاكش .
( 4 ) . و با كمال حدّت .
( 5 ) . باز به اصفهان آمده .
( 6 ) . بيت مغلوط زير در نسخهء « پ » آورده شده است :يك كاسه بهتر است شود احتياج * قانع به نام و آبىام و شكر مىكنم