26
ميرزا غياث الدين احمد
برادرزادهء ميرزا اشرف مرحوم و خلف مرحمت و غفران پناه ميرزا صدر الدين محمّد بن ميرزا عبد الحسيب است . تحصيل علوم نموده در تقوا و حسن اخلاق يگانهء آفاق بود .
به موزونى طبع از بدايات عمر به شعر و شاعرى رغبت نموده خيال تخلص ايشان است . هفتبندى « 1 » در منقبت انشا نموده بود كه در مقام خود به غايت « 2 » شايسته مىنمود و به نظر خدام ظهير الانام تفرشى عليه الرحمة رسانيده ، صفحهاى در تعريف آن به قلم جزالت رقم نگاشته ، « 3 » در غزل و رباعى هم به موافقت « 4 » فقير درى مىسفت .
يك سال بعد از آنكه عمّ بزرگوارش جهان بىوفا را بدرود گفت اين سيّد والاتبار هم ديدار گرامى در احتجاب نهفت . عليه الرحمة و الغفران . اين چند بيت از آن نازكخيال است : [ 28 ]
[ اشعار ]
نظم
هركه زيباى جهان است ز زيبايى تست * حسن هرجا كه رود صيد تماشايى تست
و له
آن گل رعنا به [ طفلى « 5 » ] صد چمن نيرنگ داشت * غنچهء اميد ما نشكفته چندين رنگ داشت
و له
چون موى ميانت خبر از هيچ ندارم * آورده عبث تهمت هستى به ميانم
و له
شمع مىداند به شبها محنت پروانه را * قدر عاشق را كسى داند كه داغش بر دل است
و له
احوال سال پيران پرسيدنى ندارد * راهى كه مىشود كم پيموده گو نباشد
هامش
( 1 ) . هفتبند در منقبت .
( 2 ) . كه در مقام خود شايسته مىنمود .
( 3 ) . در تعريف آن به قلم رقم نگاشته .
( 4 ) . در غزل و رباعى هم گاهى به موافقت .
( 5 ) . آن گل رعنا به طفلى . در نسخهء « ت » لطفى ذكر شده است .