است فرموده كه نيت در معصيت نافع نيست ، اين جواب صحيح است زيرا كه پيش از وقت سخن گفتن و نصيحت كردن معصيت است ، پس فرمودند كه از اين سخن معلوم مىشود كه درجه سخن « 1 » بسيار عالى است ، بعد از اين سخن « 2 » فرمودند كه اكنون نقل كلام كنيم بهآنكه وقت سخن گفتن كى است و اكابر طريقت را قدس اللّه تعالى « 3 » ارواحهم در باب وقت موعظه و تذكير سخن بسيار است ، بعضى فرمودند « 4 » كه وقتى سخن گفتن رواست كه متكلم به آن درجه رسيده باشد كه زبان او نايب دل گشته باشد و دل ، نايب حق سبحانه .
رشحه : مىفرمودند كه چون رنگ نقوش كونيه از قوه مدركه زدوده شود محاذى او جز ذات هيچ نيست .
رشحه : مىفرمودند كه هركه عملى از كامل مكمل فرا گيرد مواظبت و مداومت بر آن سبب وصول بمقامات عاليه است .
رشحه : مىفرمودند كه بدفع اخلاق رديه مشغول شدن « 5 » مشكل است يا چيزى از اعمال باطنى بر خود مىبايد گرفت يا منتظر بود كه بهيكبار امرى ظاهر شود و مرا او را از همه خلاص گرداند .
رشحه : مىفرمودند كه ياران ما بايد كه يكى از دو امر اختيار كنند يا آنكه چيزى از وجه حلال قبول نمايند و به زراعت مشغول شوند و در مجموع مشغوليها خود را نگاه دارند چنانچه طريقه خانواده خواجگان است قدس اللّه تعالى « 3 » ارواحهم ، يا خود را درافكنند و از شدن و ناشدن انديشه نكنند و سعى بليغ نمايند كه « 6 » بايست خود را دربايست ديگرى گم كنند تا به سعادت عظيم كه فنا فى اللّه است مشرف شوند
هامش
( 1 ) - بر : سخن بلند و بسيار عالى است
( 2 ) - مج : بعد از اين فرمودند
( 3 ) - مج :
قدس سره ، چپ : قدس اللّه ارواحهم
( 4 ) - مى ، چپ : فرمودهاند
( 5 ) - بر : شدن كار مشكل است
( 6 ) - مج : ( بايست خود را دربايست ديگرى گم كنند تا به سعادت عظيم كه ) افتاده .