معنى آن همه مبالغه فرموده « 1 » بودند .
و هم حضرت ايشان فرمودهاند كه اوقات مولانا حسام الدين از اوقات شيخ بهاء الدين عمر ، بلكه از اوقات شيخ زين الدين خوافى ، با وجود كثرت اوراد و اذكار ايشان ، مضبوطتر بود ، كمال سعى و اهتمام در محافظت و رعايت اوقات و احوال داشتند از صباح تا نماز ديگر غير وقت قيلوله تجويز كرده بودند كه مردم در ملازمت ايشان باشند و بعد از نماز ديگر تا صباح ، كسى « 2 » پيش ايشان نمىبود ، اوقات ايشان بهغايت مضبوط و محفوظ بود ، نماز تهجد و اشراق و چاشت و ساير سنن را لازم داشته بودند و اين عبادات و جميع آداب شريعت با جمعيت خاطر ، ايشان را حاصل بود . و هم حضرت ايشان فرمودهاند كه خدمت « 3 » مولانا حسام الدين مىگفتند ، هرچند جمعيت خاطر باشد ليكن در وقت خوردن طعام گفتن بسم اللّه منافى نيست و بايد كه ترك نشود و از حضرت ايشان استماع افتاده كه مىفرمودند كه از خدمت مولانا حسام الدين بلخى پرسيدم كه در نهايت كار در طريق خواجگان قدس اللّه « 4 » ارواحهم چرا بذكر مىفرمايند ، ايشان فرمودند كه ذكر « 5 » درين مقام از براى رفع درجاتست .
مولانا ابو سعيد
: رحمه الله « 6 » تعالى از كبار اصحاب خواجه علاء الدين عطار قدس اللّه تعالى « 7 » روحه بوده است و بعد از نقل حضرت خواجه در صحبت و خدمت خواجه حسن بوده است .
حضرت ايشان مىفرمودند كه نظر حضرت سيد قاسم تبريزى قدس اللّه تعالى سره هميشه بر مبدأ بود و معنى توحيد بر ايشان غلبه داشت « 8 » هرچه از حوادث و عوارض اين عالم پيدا مىشد ، حضرت سيد خود را بنا بر مشرب « 9 » توحيد به آن بازمىگذاشتند
هامش
( 1 ) - چپ : فرموده بودهاند
( 2 ) - بر : ( كسى ) ندارد
( 3 ) - مى ، مج : كه حضرت مولانا
( 4 ) - مج : قدس سره ، چپ : قدس الله ارواحهم
( 5 ) - مج : ( ذكر ) ندارد - مى :
كه ذكر كردن درين مقام
( 6 ) - چپ : رحمه الله
( 7 ) - مج ، چپ : قدس سره
( 8 ) - بر :
غالب داشت .
( 9 ) - بر : مشرب اهل توحيد .