و منها 1 ) . . .
[ مقدمات چهارم از مقدمات بحث صحيح و اعم ]
1 ) چهارمين مقدمه از مقدمات بحث صحيح و اعم :
در مقدمه دوم پيرامون وضع و اقسام آن و همچنين وضع حروف صحبت كرديم ، حال در اين مقدمه بحث پيرامون وضع الفاظ عبادات مىباشد
مرحوم آقاى آخوند همانطور كه وضع و موضوع له حروف را عام مىدانند در مورد عبادات هم قائلند كه وضع و موضوع له آنها عام است .
اما اينكه وضع در الفاظ عبادات عام است نيازى به توضيح ندارد ، زيرا واضع هنگام وضع الفاظ عبادات ناگزير است معناى عام را لحاظ كند و در هر حالى چه موضوع له خاص باشد چه عام ، لحاظ كردن معناى عام مفروغ عنه مىباشد .
اما به چه دليل موضوع له الفاظ عبادات عام است ؟
جواب : اگر موضوع له الفاظ عبادات خاص باشد يكى از دو محضور زير لازم مىآيد :
الف - محضور اول : يا بايد بگوئيم تعابيرى همچون
( إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ
( عنكبوت - 45 ) و
( إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً
( نساء - 103 ) ) و ( الصلاة معراج المؤمن ) كه در قرآن و روايات آمده تماما مجازى است ، زيرا موضوع له اين تعابير ، طبيعت و ماهيت است كه مفهومى كلى مىباشد و اگر بپذيريم كه اين تعابير ، در مصاديق جزئى و فردى به كار رفته ، بايد متمسك به مجاز شويم ، بلكه بايد بگوئيم چنين استعمالى غلط مىباشد زيرا استعمال مجازى ، به كار بردن لفظ در غير ما وضع له با رعايت قرينه است در حالى كه در ما نحن فيه قرينه هم وجود ندارد .