تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة مقدمه 169

مساهمون:

صمقدمه ١٦٩
از آن وقت فرا تنها طعام مىخورم . 608 از . . . فراتا . . . : تو از بام فرا تا چاشتگاه مىدار و شربت و گوارش خورى . 539 از جز : تو مىترسى از جز اللّه ؟ 62 از چندگاه‌ها : از چندگاه‌ها فرا من بنه‌گفتيد . 608 از كى باز : از كى باز اينجائى ؟ 111 از كى فرا : از كى فرا ايدرى ؟ 107 ايدر فرا : آن نه اين من‌ايد كه ايدر فرا يعنى نفس . 331 ار ملوك زمين دانندى كه من ايدر فرا در چه‌ام ، به شمشير فرا سر من آيندى . 350 بر دل بو جعفر بگذشت كه او بر اسب بود چه داند كه ايدر فرا چون است . 414 به جد ازو : به جد ازو را هم آرند اين حكايت . 9 جذز : با ذو النون صحبت داشته و با بايزيد و جذزيشان . 141 جزاز : ترسم كه مرا از تو جزاز حسرت نه روز نيست . 54 هرچه جز از حق است از حق حجابست . 177 شاگرد فتح موصلىايد و جز ازو . 299 جزز : توحيد مهين آن است كه جزز يك نبود . 208 او جاى دارد در دل دوستان خود كه جززو آن بنه‌گيرد و جززو حاضر نشود . 256 چند : چند سپرى سبز گرد بر گرد وى . 350 چندان : بنده به او چندان نزديكى جويد تا آن هنگام كه فرد ماند فرد را . 248 چون : چون نيك ماند آخر اين كار به اول اين كار . 49 چونان : و وى چونان بود از بزرگى كه نام وى مىتوانست برد . 584 چونانك : لكن بار بيشتر بود چونانك در حيرت و وله باز شود . 49