با « مى » :
آهنگرى مىكن و فرا درويشان مىده . . . و خود را سؤال مىكن و مىخور .
115
با خشكى آى و مىرو . . . فرود آى و مىرو . 472
از شهر به حوالى جايى كه خواهى مىرو . 597
فعل نهى كمتر با « ب » و بيشتر بدون « ب » به كار رفته است :
و فرا درويشان مىده و از آن هيچ بمخور . 115
كه از خود گويد و عقل و قياس خود بمپذير . 484
به زيارت بو بكر فرا مشو . 532
شيخ مرا گفت با جاى منه . 554
دوستى به انكار منكران پرورند مترس . 532
صيغههاى دعائى نيز گاهى با « ب » بر سر « م » و گاهى بدون آن به كار رفته است :
اللّه تعالى ته به خويشتن از خويشتن بمكناد ، ته به خويشتن از خويشتن بمبراد ، ته به خويشتن از خويشتن بمپوشاد . 106
خداى از ايشان خشنود مباد . 565
جزء صرفى « نه » غير از فعل منفى در معنى قيد و پرسش نيز به كار رفته است :
قيد نفى - دعا صوفيان را نه مذهب است . 323
نه او گوينده بود و نه آن زبان او بود . 331
و آن نه بابت اين كارست و نه خالى بود از آن و نه تهى مانده ازين كار .
386
تا سر او نه وغسته بى . 383