1693 در كتابخانهى مركزى و مركز اسناد دانشگاه تهران موجود است .
[ 4 - نسخهى « د » . ]
اصل اين نسخه به شمارهى 232 در كتابخانهى انجمن آسيائى كلكته و عكس آن بهشماره 1377 - 1378 در كتابخانهى مركزى و مركز اسناد دانشگاه تهران موجود است . به خط نستعليق هندى و استادانه نوشته شده است .
تاريخ كتابت ندارد ولى شخصى بنام افضل بن حميد قريشى الپانىپتى در غرهى رمضان 1015 آن را با نسخهاى ديگر مقابله كرده و برخى حواشى بر كتاب افزوده است . آقاى حبيبى بنا بر دلائلى كاتب اصلى نسخه را نيز همان افضل بن حميد قريشى پانىپتى مىداند . رسم الخط اين نسخه با سال مقابلهى آن فاصلهى زيادى نمىتواند داشته باشد ، بنابراين كتابت آن را نيز احتمالا همان اوائل سدهى يازدهم مىتوان گفت . با وجود تازگى رسم الخط ويژگىهاى زبان اصلى تا حدود زيادى در اين نسخه محفوظ مانده است . امتياز مهم اين نسخه بر سائر نسخهها اضافاتى است كه اين نسخه دارد كه برخى ازين اضافات مانند داستان ملاقات پير هرات با ابو الحسن خرقانى حائز اهميت است . سبك نثر و خصوصيات زبان در مطالب اضافى همان خصوصيات كلى سبك و زبان طبقات الصوفية است . به اين ترتيب بايد گفت نسخهى ديگرى از طبقات الصوفية وجود داشته است كه كاملتر از نسخههاى شناختهشدهى موجود بوده است كه نسخهى « د » از روى آن كتابت شده است . مصحح متن حاضر با توجه به اهميت اين اضافات ، در ثبت و ضبط دقيق آنها به جاى خود در حاشيهى كتاب همت گماشت ، باشد كه دوستاران پير هرات و محققان را سودمند افتد . اين نسخه 294 صفحهى بيست و يك سطرى دارد .
[ 5 - نسخهى « ه » . ]
اصل اين نسخهء در كتابخانهى ادارهى كل بيوتات وزارت دارائى و امور اقتصادى ( سلطنتى سابق ) در تهران به شمارهى 851 نگهدارى مىشود و با خط نستعليق خوش كه در پارهاى از موارد كاتب نسخه تفننهائى نيز كرده است نوشته شده است . عناوين كتاب با شنگرف و خطى بد و غير از خط متن كتابت شده است كه در برخى از موارد جاى عنوانها خالى مانده است