پذيرفتهاند كه درستتر بهنظر مىآيد .
مشخصات عمدهى رسم الخط اين نسخه كتابت ( پ ، چ و گ ) به صورت ( ب ، ج و ك ) و رعايت قاعدهى دال و ذال است . كه موصول و ربط و پرسش به صورتهاى ك و كى و آنچه و هرچه و تركيبات مانند آن به صورت آنج و هرج كتابت شده است . با همهى اينها ، ويژگىهاى زبان « هروى قديم » كمتر در آن محفوظ مانده است و بيشتر به صورت رايج زمان تغيير داده شده است و در برخى از موارد كه تفصيل آن را در حواشى كتاب مىتوان ديد تحريفها و تصحيفهائى در آن راه يافته است به اين ترتيب با وجود داشتن تاريخ كتابت قديمتر در مقايسه با سائر نسخهها از ارزش آن كاسته شده است .
[ 2 - نسخهى « ب » . ]
اصل اين نسخه در كتابخانهى نور عثمانى ، استانبول ، به شمارهى 250 نگهدارى مىشود و عكس آن به شمارهى 159 - 161 در كتابخانهى مركزى و مركز اسناد دانشگاه تهران موجود است . قطع نسخه وزيرى و عدد صفحات آن 552 است و درويش صوفى در هشتم رمضان 839 كتابت آن را با خط نستعليق به پايان رسانده است . بسيارى از ويژگىهاى زبان « هروى قديم » درين نسخه حفظ شده است . « پ » جز در بعضى موارد به صورت « ب » ، و « چ » و « گ » همه جا به صورت « ج » و « ك » كتابت شده است . نقص عمدهى اين نسخه كتابت « ايد » به صورت « آيد » است . قاعدهى دال و ذال در آن رعايت نشده است .
[ 3 - نسخهى « ج » . ]
اين نسخه كه اصل آن در مجموعهى شماره 5886 و 677 در كتابخانهى يوسف آغا ، قونيه ، نگهدارى مىشود با خط نسخ پخته و خواناى عبد الرحيم بن يحيى بن محمد سياوشانى در غرهى محرم 862 كتابت شده است كمغلطترين نسخههاى موجود است . ويژگىهاى زبان هروى قديم در آن بيشتر از چهار نسخهى ديگر محفوظ مانده است و شايد دليل اين امر هروى بودن كاتب نسخه باشد . 137 ورق 23 سطرى دارد در قطع 21 * 13 . مشخصات رسم - الخطى آن با نسخهى الف يكسان است . عكسى ازين نسخه به شمارهى 1692 -