گفت :
« وَما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ »
زيرا أصل وفرع هر نعمتي از خداوند است .
نه همين نعمت خداوندى در وجود موجودات ارضى وسماوي مطرح نظر وژرفبينى أهل تفكّر وتدبّر بوده وبايد در كمّ وكيف آن بتحقيق وتأمّل ، وخدابينى در ويژگيهاى خلقي هريك بپردازند ، بلكه لازم است در حركات وصفات وكارآمدى وفوائد ومنافع هركدام نيز بتعمّق وتدبّر كافى مبادرت كرد ، تا به أصول وفروع وكم وبيش وخصايص آنها نايل آمده وخيرات هريك را دريافت ، چنانكه در كريمهء نازله در سورهء لقمان فرمايد :
« أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُمْ مِنْ آياتِهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ »
يعنى : آيا نديدهاى كه كشتى بنعمت خدا در دريا روان ميگردد ، تا خدا برخى از آيات قدرت وعظمت ونعمتهاى اعطايى به بندگان خود را وانمايد ؟ ؛ همانا در اين امر نمونههايى از عبرت در ديدن عظمت وقدرت أو براي بينندگان شكيبا وسپاسگزار است . پس جميع افعال وحركات موجودات خير محض وعبرتانگيز بوده واعمال خيريّهء آدمي نيز از اين قبيل ميباشد .