بنابراين ، انسان بايد در جميع أحوال در صفات وحوادث وأمور نفساني خود بمواظبت پرداخته واز دسترس وآماج تير وطعنهء آن ملعون در أمان مانده وخويش را در حفظ حضرت حافظ حقيقي وخداوند رحيم وكريم قرار دهد ، ولذا لازم است كه به رهبر وپيشوايى والا ومعصوم وفرهيخته ومنصوب من عند اللّه ، تن درداده ودر اجراء دقايق احكام ونواهى مورد اجتناب ، غفلتى ناچيز روا نداشته وبفرمان خدا وتكرار آن بوسيلهء أنبياء عظام وسفراء ورسل كرام وائمّهء ذو العزّ والاحترام ، وپس از آن بزرگواران ، برهنمايى حكماء وعرفاء وعلماى حقيقي وشيخان راه رفته وبترك مناصب ومقامات وشوائب دنيوي گفته ، در راه تسليم وعبوديّت قدم بردارد ومتوجّه باشد كه آدمي در راههاى بسيار رفته ، باز هم ؛ بخطا وغلط وسقوط مىافتد ؛ چه رسد در راهى ناشناخته ونرفته ، وليكن بايد در انتخاب رهبر ورهنمون عادل ومتقّى وخدادان وحقّشناس وسالك راه حقيقت وجامع مراتب وصفات كمال از بين عارفان وشيخان وپيشوايان غير ذىمنصب ومقام دنيوي بكوشد ، ودر اينكار نيز از حضرت حقتعالى استعانت كرده وبصدق دل وميل باطن از خداوند رحمان ورحيم بخواهد كه أو را در اين امر أعانت وهدايت فرمايد ، واز تيررس صاحبان سمت دنيوي ومقامات ظاهري ورياستهاى زوالپذير واميران ناقابل وبويژه علماء رسوم ، بدور ومحفوظ ماند وبقول مولانا :
پير را بگزين ، كه بىپير اين سفر * هست ، بس پرآفت وخوف وخطر
آن رهى كه ، بارها ، تو رفتهاى * بىقلاوز ، اندر آن ، آشفتهاى
پس ، رهى را كه ، نرفتهاستى ، تو هيچ * هين مرو تنها ، ز رهبر ، سر مپيچ
هركه أو ، بىمرشدى ، در راه شد * أو ، ز غولان ، گمره ، اندر چاه شد
گر نباشد ، سايهء پير ، اى فضول * بس ترا ، سرگشته دارد ، بانگ غول
تذكّرى تنبيهي :
بعد از رحلت يا شهادت أنبياء ورسل وائمّهء معصومين - صلوات اللّه وسلامه عليهم أجمعين - وغيبت كبراى حضرت مهدى موعود - سلام وصلاة عليه من الحىّ الودود - متلبّسان بلباس روحانيّت ورهبرى وپيشوايى كه امرار معاش وزندگانى پرتجمّل خود را از راه اين لباس واسم ورسم در كمال سعة وفرّ وبها انجام دادهاند ؛ بسيار بوده وبويژه در اين روزگار ودر جميع فرقههاى اسلامى بيشمارند .
بهمين ملاحظه برگزيدن شيخ طريقت وپير شريعت وراه رفتهء بىادّعاء وسالك راه حقيقت ؛ يكى از بزرگترين مشكلات رهروان مبتدى وناآگاه بوده ودر هر هزار تن آنها