فصل چهارم موارد كاربرد نعمت در قرآن حكيم
آياتي در كتاب اللّه حكيم نازل آمده كه بهترين مفسّر نعمت الهى بوده وبمصداق :
ان القرآن يفسر بعضه بعضا بايد آنها را أحسن تفسيرا درشمار آورد ، كه در اين فصل به آوردن آن كرائم الهى بسنده كرده وبشرح وتبيين هريك مىپردازيم :
1 - نعمت أطاعت از خدا ورسول وأوصياء أو :
مأموريّت أنبياء ورسل از جانب حضرت حقتعالى كه جامع مراتب امرى ومجرّد وخلقي وطبيعي ميباشند ؛ در درجهء نخست يكى از أحسن وأعظم نعم الهى درشمار بوده وهدايت بندگان خدا ممكن ومتصوّر نيست ، مگر اينكه نبىّ ورسولي از ميان خود آنان برگزيده شود واين انتخاب نيز بسبب يا علّت اصلى أنسب وأرجح بودن آن بزرگان در وجود وكمالات وجودي تحقّق پذيرد ؛ وگرنه ترجيح بلا مرجّح لازم آمده ودر نتيجة باطل است . پس بزرگترين نعمت در جهت هدايت انسان بصراط مستقيم ، همين انتساب وانتخاب أرجح است ؛ كه از انسان در قبول احكام واجراء فرمان آنان بقناعت وجداني وعقلي نائل آمده وبا توجّه بعظمت وتعالى وقرب آنها بخداوند تعالى وصبر وحوصلهء فراخ وتحمّل آزار جسمي وروحي وبرنگشتن از راه حقّ وإعراض از دنيا وأموال ومقام وقدرت ظاهري وبالمآل عنايت واقبال كلّى بحضرت باريتعالى وحسنخلق وخلق وشجاعت وجود وايثار وصفات لازمهء ديگر ، ملزم وقائل به رهبرى آنان شده وبه أوامر ونواهى آن مقرّبان درگاه خداوندى تن درداده وبصورت وظاهر وسيرت وباطن أنبياء ورسل مزبور تسليم گرديده ودر تبعيّت عقلي ونقلي از آنان بتقليد وانقياد ميپردازد ، وهمين قبول نبوّت
و