موجب برآوردن حوائج است » وباز در مورد تحذير از دعاء مظلوم ، از ششمين پيشواى عالم تشيّع روايت شده است كه : « إتّقوا دعوة المظلوم ، فإنّ دعوة المظلوم تصعد إلى السّماء » ونكتهء بسيار با اهميّت اينستكه خداوند دعاء كسى را كه زبانش بهزل وفحش وغيبت وناسزا ودروغ وتهمت وياوهگويى وسخنان لغو وركيك معتاد باشد ، مورد قبول قرار نميدهد .
نكتهء ديگر در مسئلهء دعاء ؛ أوقات وأزمنة ومكانهاى مجرّب براي دعاء است كه در مقابر ائمّه عليهم السّلام ومساجد وتكايا ومحلّ تعزيت حضرت امام حسين - عليه آلاف التّحيّة والثّناء - ودر عرفه ومشعر الحرام ومقام وحجر الأسود ودر نزد كعبه وزمزم وصفا ومروه وهر مكاني كه در آن بتوان خانهء خدا را از دور ديد وبالأخره مقابر امامزادگان واجب التّعظيم وقبور أولياء وعرفاء وحكماء الهى واز اين قبيل أماكن ومزارات ، مجرّب ميباشد . وآخرين نكتهء مهمّ در أجابت دعاء اينستكه حضرت امام سجّاد ( ع ) ، در دعاء منقول از أبى حمزه ثمالى فرمايد : « وليس من صفاتك يا سيّدى ، أن تأمر بالسّئوال وتمنع العطيّة وأنت المنّان بالعطّيّات على أهل مملكتك » ومجرّبترين ازمنهء دعاء ، هنگام سحر تا صبح وبگاه طلوع آفتاب وبين ظهر وعصر روز چهارشنبه ، وروز جمعه تا آخر شب ونيز تا طلوع خورشيد وبطور كلّى ثلث آخر از هر شب ، تا پگاه ، داراى شرافت ذاتي وموجب تقرّب وكمال داعى ميباشد ؛ وجابر بن عبد اللّه از حضرت رسول أكرم ( ص ) نيز همين أوقات واهميّت وشرافت آنرا نقل كرده است ؛ چنانكه مواقعى خاصّ براي دعاء كه بيشتر از أوقات ديگر اميد أجابت ميرود ، در چهار وقت است : يكى موقع وزيدن بادها وبويژه نسيم سحر وبامداد ، وديگر بگاه زوال سايهها وموقع شب ؛ ودر تاريكى گرفتن ماه وخورشيد ؛ سه ديگر ، بوقت ريزش باران وچهارم در موقع ريختن نخستين قطرهء خون مؤمن ، كه در اين هنگام ، أبواب آسمانها گشوده ميگردد ؛ وبرخى ازمنهء ديگر كه در كتب خاصّهء آن مندرج ميباشد .
تمهيد المبانى يا تفسير كبير بر سوره سبع المثانى — صفحة 1023
مساهمون: غلامحسين رضانژاد
ص١٠٢٣