تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تمهيد المبانى يا تفسير كبير بر سوره سبع المثانى — صفحة 1017

مساهمون:

ص١٠١٧
عباد ، چيزى جز كفر خفىّ نميباشد ؛ وبزرگترين أنبياء ورسل وائمّه معصومين وأوصياء طاهرين - سلام اللّه وصلاته عليهم أجمعين - مفطور بحقيقت دعا ورازونياز بدرگاه خالق چاره‌ساز بوده وسراسر حيات آنان چه در خلوت وچه در جلوت ، در كار دعاء وتضرّع زبانى وعملي واعتقادي سپرى گرديده وامامي ساجد ومعصومى والاتبار وعابد كه مفخر عبّاد وزهاد وبزرگترين داعى إلى اللّه است ؛ در صحيفهء موسوم بسجّاديهء خود ، چنان استغراق در دعاء بدرگاه خداوندى دارد كه قابل توصيف بهيچ عبارتى نيست ، وجميع ائمّهء كرام نيز از همين خصيصه برخوردار بوده ودر تعليم دعاء وانشاء مضامين فاخرهء آن در كمال سعى وخلوص عمل كرده‌اند ؛ چنانكه حضرت حسين بن علي - سيّد الشّهداء - عليه السّلام در روز عرفه ، با أهل بيت وفرزندان خود ، در حاليكه رو بسوى كعبه كرده بود ، به انشاء دعاء مزبور پرداخته وهمانند مسكينى گرسنه كه طعامي را ميطلبد ؛ به آفريدن مضامينى آنچنان والا وبلندمرتبه وگرانسنگ مبادرت فرمود ، كه عقول حكيمان وعرفاء شامخ را در فهم وادراك حقيقت آن متحيّر كرده است ؛ ونيز از جميع ائمّه عليهم السّلام ادعيّه‌اى باسامى دعاء صباح وكميل وسمات ومجير ويستشير وجوشن كبير وصغير ودعاء توسّل وسيفي وفرج ودعاء سحر وأبو حمزهء ثمالى ودعاء نور وعلقمة وعاشوراء وادعيّهء روزهاى ماه رمضان وحتّى دعاء تأخير أجل وأداء دين وازدياد رزق ، انشاء شده است ، كه در تأثيرات آنها كمترين ترديدى روا نيست ، وحقيقت مضامين عاليه وپربركت وانسان‌ساز آنها براي داعى إلى اللّه ، از حدود ادراك وفهم وتفكّر جميع حكماء وفلاسفه وعرفاء شامخ وأولياء راسخ در معارف حقّه ، بيرون وبركنار مانده است .