ميخواهى مرا بيامرز ؛ زيرا رايحهء سركشى وكمنيازى واستكبار از آن ميوزد ؛ پس بايد گفت : « أللّهم اغفر لي » واگر پس از « أللّهم » بجاه محمّد وآل محمّد - عليهم السّلام - ويا بحقّ محمّد وآله ( ع ) اضافه گردد ، هيچ دعايى بدون ترديد از منصّهء أجابت بدور نمىافتد ، زيرا اين معصومان بزرگ ، مثل اعلاى الهى بوده واز نزديكترين مقرّبان حضرت حقّند ، ووساطت آنان مصداق كريمهء :
« وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ »
ميباشد ، وبطور خلاصه بايد دعاء با كلماتي آغاز گردد كه شميم عبوديّت آن فضاى سينهء داعى را انباشته ونفس أو را از زبالههاى متعفّن رعونت وخودنگرى وكثرات وهمانگيز تهى گرداند ودر كمال تضرّع وابتهال وخضوع تحقّق يابد .
3 - حضرت رسالت پناهى در يكى از سخنان گهربار خود فرمودند : « الدّعاء مخّ العبادة » ودر كلامي ديگر دعاء را عين عبادت دانسته وفرمايد : « الدّعاء هي العبادة » وبرخى از بلغاء عرب گفتهاند ، معناى عبارت أخير رسول أكرم ( ص ) اينستكه يكى از بزرگترين عبادتها دعا ميباشد ؛ ودر اثبات اين نظريّه بعلم بلاغت استناد كرده واز زبان عرب نقل نمودهاند كه عرب گويد : « النّاس بنو تميم » يا « المال الإبل » يعنى مردمان بنى تميم ميباشند ومال واقعي براي صاحب آن ، شتر است كه منافعى بسيار دارد ؛ ومراد از ايندو گفتهء نقل شده اينستكه : « أفضل النّاس بنو تميم وأفضل المال الإبل » وبهروجه اين فرمايش حبيب خدا ( ص ) عظمت واهميّت فوق تصوّر دعا را ميرساند ، ولذا مستكبران در دعاء ندانسته خود را از عاليترين درجات عبوديّت كه جوهرهء آن ربوبيّت است ، ساقط كردهاند .
4 - مرتبه واهميّت دعاء در عبادات همين بسكه حضرت حقتعالى نهتنها مردمان وبندگان خود را بدعاء برانگيخته وتحريض فرموده است ؛ بلكه نحوه وكيفيّت اقامهء آنرا نيز بر عبد خود تعليم فرموده ودر سورهء أعراف نازل است :
وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ ، بِالْغُدُوِّ وَالْآصالِ وَلا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ
يعنى :
پروردگار خويش را در هر صبح وشامي ، در دل خود بتضرّع وترس ياد كن ، بدون اينكه صداى خود را رسا وبلند كنى واز غفلتورزان مباش . در اين كريمه خداوند تعالى اوّلا ذكر ودعاء خفىّ وبدون سروصدا را تعليم فرموده ؛ ثانيا در صبح وشب ؛ ثالثا بدون كمترين غفلت از انجام دادن آنكه بالآخرة به فراموشى أو مىانجامد ؛ واز همه مهمتر اينكه بدون ترنّم زبان داعى بدعاء وغفلت از اين مهمّ ، حضرت حقتعالى قدر ورتبه
و