الدِّينِ
واين كرامت براي هيچ انساني تحقّق نخواهد يافت ، مگر بأسرار شريعت وطريقت حقّه كه بالأخره منتهى بحقيقت خواهد شد وعمل باحكام شريعت آنقدر مورد تأكيد وتبليغ وتوصيهء شارع مقدّس اسلام است كه آنحضرت در يكى از غزوات ، به بعضي از أصحاب خود سفارش كرد : « إذا ذبحت فأحسن الذّبحة وإذا قتلت فأحسن القتلة » وآنگاه كه عمل ذبح حيوان وقتلى تا اينقدر اهميّت دارد كه پيامبر أكرم ( ص ) أصحاب خود را بحسن انجام آن توصيهء مؤكّد ميفرمايند ، بايد در مسائل واحكام بلندپايه ورفيع الدّرجهء دين حنيف اسلام عنايت داشت كه تا چه پايه ميتواند انسانساز بوده وآدمي را بأعلى مرتبهء كمال سوق دهد ؛ وشخصيّاتى بزرگوار چونان أهل بيت رسالت وائمّهء شيعه - سلام اللّه تعالى عليهم أجمعين - وأصحاب وتابعانى بس كريم النّفس وتعالى را بجامعهء انسانيّت ، وبعنوان نمونههايى عاليقدر از انسانهاى الهى معرّفى كند ، وبقول شاعر عارف ، كاهى كابلى عليه الرّحمه :
آنرا كه هميشه لطف حقّ همراه است * شاهش چو گداى است و ، گدا ، چون شاه است
در صورت خلق ، معنى حقّ بيند * آرى ، آدم ، بصورت اللّه است
در حديث ديگرى از حضرت رسالتپناهى در شأن انسان يا خليفة اللّه مروى است كه : « إذا خلق خلقا للخلافة مسح بيمينه على ناصييته » يعنى : چون خدا خلقي از انسانها را براي نيل بخلافت وجانشينى خود در روى زمين آفريد ، دست خود را بر پيشانى أو كشيد وآنرا مسح كرد ، ومراد از اين مسح الهى ، مزيد اهتمام وخصوصيّت در آفرينش انسان است ، وبهمين ملاحظه رسول أكرم ( ص ) فرمود : « إنّ الإنسان أعجب موجود خلق » زيرا آدمي بصورت اللّه والرّحمن آفريده گرديد ومجمع كلّ هدايات لا يتناهى در جميع مراتب وعوالم هستى بوده وبكرامت مظهريّت أسماء اللّه وصفات علياى خداوندى مكرّم گشت وبر اوست كه در عمر مقدّر ومحدود خود ، با عروج روحي وصعود معنوي از همهء أطوار وجود وشؤون انساني خود در جهت رهسپارى وسير إلى اللّه بسوى صراط مستقيم حركت كرده ودمى را بغفلت واضطراب خاطر نگذراند ، تا بمطلوب خود كه وصول بحقّ وجمعيّت صفاتى وأسمائي است نائل آيد ، وبقول عارف خوارزمي ، نجم الدّين :