عليه السّلام - نخستين گفتار خود را در كودكى در جهت پاكى دامن مادر خود وبرائت از هرگونه طعنى ؛ بجملهء
« إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ »
آغاز كرد ، وهمين جمله براي أو مفتاح خيرات ودافع كلّ آفات گرديد ، ودرعينحال رفعت مرتبه وعظمت مقام خود را در عبوديّت وانموده ولذا خداوند فرمايد :
« وَرافِعُكَ إِلَيَّ »
واين رفعت جز بلحاظ عبد بودن آنحضرت تحقّق نيافته وابتداء آيهء مزبور ناظر بدينست كه خداوند تعالى عيسى را با وفاتش بسوى خود رفعت داده وپاك كنندهء أو از نجاست كفر كافران است ؛ ونكتهء مهمّ در كريمهء مزبور اينستكه عيسى با قول
« إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ »
بسكونت در بهشت بترفيع مرتبه رسيد ؛ پس كسيكه هفتاد سال يا كم وبيش بعبادت حقّ پردازد ؛ چگونه امكان دارد كه در بهشت راه نيابد ؟ ! .
2 - آنگاه در آخر سورهء حجر خطاب بحضرت رسول أكرم فرمايد :
« وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ ، فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ ، وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ »
يعنى : ميدانيم كه تو اى رسول من ، از گفتار مشركان دلتنگ ميشوى ؛ پس بستايش پروردگارت تسبيح كن واز سجدهكنندگان باش وهميشه پروردگار خود را عبادت كن ، تا آنگاه كه مرگ تو فرارسد ؛ زيرا يقينىترين يقينيّات مرگ است . در اين كريمه ميتوان از دو وجه در اهميّت عبادت وشرف عبوديّت استدلال كرد : يكى در
« وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ »
كه خداوند پيامبر خاتم خود را تا فرارسيدن يقين يا مرگ ، بعبادت فرمان داده ومواظبت در اين امر را از أو ميطلبد ؛ ودر ضمن ميفرمايد كمترين اخلالى در عبادت ، آنهم در هيچ وقتي جايز نيست ؛ واين معنى نهايت جلال وغايت اهميّت عبادت را افاده ميكند ؛ وديگر اينكه در معنى
« وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ »
يا علم خدا بدلتنگى رسول خود از گفتار مشركان ؛ بايد چهار چيز را منظور داشت كه عبارتند از : تسبيح وتحميد وسجود وعبادت تا فرارسيدن مرگ ؛ واين معنى دلالت بر زوال دلتنگى بوسيلهء عبادت داشته وموجب شرح صدر پيامبر أكرم ( ص ) ميباشد ؛ واين امر در افادهء معناى رجوع از خلق بحقّ قابل توجّه است ؛ چنانكه در كريمهء :
« سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا »
انصراف از خلق بحقّ در سير آنحضرت بسوى ذات واجب الوجود ، ومعراج جسماني أو مورد نظر بوده وحال اينكه در رسالت آنحضرت ؛ رجوع از حقّ بخلق ويا سفر چهارم انسان كامل منظور بوده وبتعبير ديگر ؛ پيامبر خاتم بسبب عبوديّت كاملهء خود از جميع تصرّفات منعزل ميگردد ؛ در صورتيكه بسبب