درافزودند ، تا سرانجام طبق آيهء فوق ؛ انتقام متناسب ومقتضاى اعمالشان را از آنها گرفت وآنانرا در رود بزرگ نيل غرق كرد . آيهء ديگرى كه دربارهء مشركان نازل شده ، عبارتست از :
« فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ »
وكريمهء ديگر :
« وَمَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ ، وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ »
كه در خصوص بازگشت بفعل مورد نهى ومحرمانهايست كه مرتكبان آنها را خداوند در گذشته ، از مكافات خود بخشوده ؛ ولى با وجود نهى وتحذير ثانوي ، باز هم به ارتكاب منهيّات مؤكّده مىپردازند ؛ وخداوند بدليل ذو انتقام بودن خود - كه در عين نقمت ، رحمتي ديگر است - بگرفتن انتقام از مرتكبان پرداخته وبازماندگان وآيندگانرا به اهميّت منهيّات واقف مىنمايد . سوّمين مورد انتقام دنيوي كريمهء مباركه :
« فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَكانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ »
است كه خداوند به پيامبر خود فرمايد : ما پيش از تو نيز رسولانى بر قوم آنان فرستاديم وبا اينكه همهء پيامبران مزبور در اثبات رسالت خود داراى بيّنه وبرهاني بودند ، باز هم قوم آنها بتكذيب ونافرمانى پرداختند وچون يارى كردن بر مؤمنان حقّ ماست ؛ ما نيز از آنانكه گناه كردند انتقام گرفتيم .
امّا در مورد انتقام الهى در يوم الدّين نيز آياتي بسيار در قرآن حكيم نازل است كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم : كريمههاى واقعه در سورهء إبراهيم :
فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ ، إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انتِقامٍ ، يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَالسَّماواتُ ، وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ ، وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ ، سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَتَغْشى وُجُوهَهُمُ النَّارُ ، لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ ، إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ
يعنى : البتّه مپندار كه خداوند متعال در وعدهء خود به پيغمبران خويش تأخير يا تخلّف ميكند ؛ زيرا خداوند پيروز وانتقام گيرنده است ؛ در روزيكه زمين وآسمانها بزمين وآسمانى ديگر مبدّل گرديده وهمه در پيشگاه أو كه واحد قهّار است حاضر آيند ؛ در چنين روزى مجرمانرا خواهى ديد كه دستشان با غل بگردن بسته وجامههاى آنها از قطران وآتش ، رخسارهء آنها را درهم پوشيده است .
آيهء ديگر در سورهء الدّخان است كه فرمايد :
« يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ »
يعنى روزى مشركان را كه منكر رسالت پيغمبرند ( ص ) بصولتى سخت وبزرگ فروگيريم . در برخى از آيات نيز خداوند تعالى خود را منتقم وكيفر دهندهء معاصي وجرم گناهكاران معرّفى كرده است ؛ ليكن معلوم نيست كه اين انتقام قطعي در دنيا خواهد