خلق وديگرى حاجت مردمان بدو ، وهيچ مالكي را دو صفت ياد شده بنحو كامل بهم نرسد ؛ وآنگاه كه در ملك مجازى ايندو صفت حاصل آيد ؛ پس در ملك حقيقي كه كلّ ممكنات بدو محتاج بوده وأو از جميع مخلوقات خود بىنياز ، چگونه خواهد بود ؟ .
امّا اسم ملك بر حضرت حقّ هم صفت فعل است وهم صفت ذات ؛ زيرا اگر بمعناى تصرّف حقيقي در كلّ عوالم خلق وامر بكار رود ، اسم فعل است ، واگر بمعنى قادر بر هرگونه تصرّف در جميع عوالم ومخلوقات استعمال شود ، بمعنى اسم ذات ميباشد .
تمهيد المبانى يا تفسير كبير بر سوره سبع المثانى — صفحة 744
مساهمون: غلامحسين رضانژاد
ص٧٤٤