از مرتبهء ذات أو نبوده وفي الحقيقة علم أو بممكنات أمرى وخلقي ومرسل ومقيّد بنحو استتباع وانطواء اينستكه : اگر با نظر بمعلوم ، علم حقّ را اراده كنيم ، آنرا « انطواء » نامند ، واگر از نظر بعلم بدان توجّه كنيم ، آنرا به « استتباع » تعبير كردهاند . پس ذات حقتعالى ابسط كلّ بسائط بوده ودر عين بساطت در مرتبهء ذاتش ، جامع هر معلوم ومعقولى است ؛ ودو مسئله كثرت در عين وحدت ، ووحدت در عين كثرت ، تابع همين بساطت محضه بوده وتعبيرى لطيف از عبارت « بسيط الحقيقة كلّ الأشياء » ميباشد ؛ وتابع ومتبوع در علم حقّ نيز دو چيز منفكّ از يكديگر نبوده وعين همند ، ووجوه مختلفهء ذات حقّ ، هيچگاه از ذات أو جدا نيست وعين ذاتند .
تمهيد المبانى يا تفسير كبير بر سوره سبع المثانى — صفحة 522
مساهمون: غلامحسين رضانژاد
ص٥٢٢