[ ( شرح ) ]
تقوى به معنى نگهدارى و حفاظت است ، و نگهدارى در هر محيط و در هر راه و به مناسبت هر مقصدى ؛ خصوصيات آن فرق مىكند . و به طور كلى نگهدارى خود است از برخورد به موانع و پيش آمدهاى مخالف و آنچه ما بين انسان و مقصد خود حاجب باشد . و چون انسان روى فطرت و به حكم عقل و حكمت به سوى خداى خود كه آخرين هدف و كمال و نهايت درجهء سعادت بشر است ، سير مىكند ، لازمست در اين مسير از هر گونه انحراف و گمراهى و لغزش و عصيان و خلاف و توجه به غير خدا و پيروى از هوى و هوس و موانع ديگر ، پرهيز و خوددارى كند . البته نتيجهء چنين خوددارى ، رسيدن به سعادت حقيقى و روحانيت انسانى و مقام صدق و قرب الهى و بهشت برين است .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 323
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٣٢٣