الى داود عليه السلام : ان أهون ما أنا صانع بعالم غير عامل بعلمه أشد من سبعين عقوبة باطنية أن اخرج من قلبه حلاوة ذكرى . و ليس الى الله سبحانه طريق يسلك الا بعلم ( بالعلم ) ، و العلم زين المرء في الدنيا ، و سائقه الى الجنة ، و به يصل الى رضوان الله تعالى .
[ ( ترجمه ) ]
و متوجه باش كه اندكى از علم مقتضى بر عمل بسيار است ، زيرا چون در موضوعى براى انسان علم حاصل گشت ، مىبايد پيوسته و تا آخر عمر خود مطابق آن عمل كند .
حضرت عيسى ( ع ) فرمود : سنگى را ديدم كه روى آن نوشته شده بود مرا بر گردان ! پس آن را برگردانيدم ، و در طرف ديگر آن نوشته شده بود : كسى كه به علم خود عمل نكند ، تحصيل كردن علوم براى او شوم است ، و آنچه تا به حال دانسته است به ضرر او برگشت مىكند ، زيرا علمى كه برابر با عمل نباشد براى صاحبش و بال خواهد بود .
خداوند متعال به حضرت داود وحى فرمود : كمترين چيزى كه با يك عالم بىعمل معامله مىكنم اينست كه حلاوت و لذت ذكر و مناجات خود را از دل او خارج مىنمايم ، و اين معنى براى او از هفتاد عقوبت باطنى شديدتر است .
و بايد متوجه شد كه راهى براى سلوك به سوى خداوند متعال نيست مگر به وسيلهء علم و تا انسان عالم ، به وظائف خو نشده و از نشانىهاى راه و از خصوصيات سلوك آگاه نباشد ؛ نخواهد توانست اين راه را سير كند . پس علم در زندگى دنيوى و از نظر ظاهر زينت انسان است ، و از لحاظ معنى و حقيقت ؛ او را به سوى بهشت سوق داده ، و به مرحلهء رضوان و خوشنودى پروردگار متعال هدايت خواهد كرد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 260
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٦٠