و روحانيت نمىكند ، نشان دهندهء واقعيت كردار است نه دعوى و گفتار ، و علامت علم و معرفت صحيح خضوع و خشوع و حلم و اخلاص و صفا است نه اظهار و تظاهر و خود بينى و خود پسندى و مال و عنوان . و هدف محصل و متعلم نيز لازمست از مراحل اول مشخص و معين گردد ، اگر مقصد او از تحصيل علم كسب دنيا و به دست آوردن مال و اسم و شهرت باشد ، بايد متوجه باشد كه در معرض خطر بزرگى قرار گرفته است ، و نتيجهء اين راه گمراهى خود و اضلال ديگران و بازى گرفتن دين مقدس است . آرى تحصيل علم براى همهء افراد لازم و مطلوب است ، ولى به شرط آنكه از علم خود براى خود يا براى ديگران نتيجهء مطلوب و پسنديده اى حاصل شود ، نه آنكه از اين وسيله سوء استفاده كرده و بر خلاف حقيقت علم نتيجه بگيرد .
علم چبود فهم راه نيك و بد ، عقل چبود اختيار نفس خود نفس خود ناكرده تسخير اى فلان ، چون كنى تسخير نفس ديگران فقه و حكمت خواند جهلش كم نشد ، عالم و دانا شد و آدم نشد كى كند دانستن سركنگبين ، دفع صفرا اى نگار نازنين گر شناسى خوب حلواى شكر ، كى شود كام تو شيرين اى پسر چاه را مىبينى و اين نفس دون ، مىبرد در قعر چاهت سرنگون اى دريغا قدر آن نشناختم ، نقد وصلش را چه ارزان باختم چند گويم اى دريغ و اى دريغ ، سود بخشد كى دريغ و كى دريغ
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 263
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٦٣