الباب الرابع و الخمسون في الاخذ و العطاء
( [ قسمت اول از ] متن )
قال الصادق ( ع ) : من كان الاخذ أحب اليه من الاعطاء ( العطاء ) فهو مغبون ، لانه يرى العاجل بغفلته أفضل من الآجل ، و ينبغى للمؤمن اذا أخذ أن يأخذ به حق ، و اذا أعطى ففي حق و به حق و من حق ، فكم من آخذ معط دينه و هو لا يشعر ( لا يعلم ) ، و كم من معط مورث نفسه ( لنفسه ، بنفسه ) سخط الله ، و ليس الشأن في الاخذ و الاعطاء ، و لكن في الناجى ، و الناجى من اتقى الله في الاخذ و الاعطاء و اعتصم بحبل ( بحبال ) الورع .
[ ( ترجمه ) ]
باب پنجاه و چهارم در گرفتن و دادن چيزى
حضرت صادق ( ع ) فرمود : كسى كه نزد او گرفتن پسنديده تر و مطلوبتر از دادن باشد ، مغبون است ، زيرا كه او در اثر نادانى و غفلت دنيا را به آخرت ترجيح داده است .
و سزاوار است كه شخص مؤمن چون بخواهد چيزى از كسى بگيرد ، روى حقيقت و با نيت حق باشد ، و اگر خواست چيزى بدهد ؛ لازمست در مورد حق و با نيت حق و از مورد حق صورت گيرد . و چه بسا كه مردم چيزى از ديگران