خود بينى پيدا كنى .
پس تا كى و چقدر براى دنيا كوشش و سعى مىكنى ؟ و چقدر دنيا را براى خود مىخوانى ؟ آيا مىخواهى كه خود را فقير و نيازمند كرده ، و ديگران را با اموال خود مالدار كنى ؟
[ ( شرح ) ]
تحصيل مال دنيا و استفاده از امور و متاع دنيوى اگر براى خدا و به نيت پاك و صحيح شد ؛ خود آن از عبادات و طاعات محسوب مىشود ، و از عنوان اشتغال دنيوى بيرون است . و در صورتى كه روى نيت فاسد و به اغراض نامشروع صورت گيرد ، آن هم نامطلوب و محرم خواهد بود .
و اگر به قصد تنها استفاده از متاع دنيا و علاقه به دنيا باشد ، در اين صورت است كه سه مرحله براى آن تصور مىشود .
مرحلهء زندگى دنيوى : يعنى آن مقدار از مال و ملك و وسائلى كه مورد استفاده قرار گرفته ، و در طول زندگى در اين دنيا لازم مىشود .
مرحلهء مصارف براى آخرت : يعنى اموالى كه براى خدا و در راههاى خير خرج شده ، و توشهء زندگى اخروى مىشود .
مرحلهء اموال باقيمانده : يعنى اموالى كه پس از سپرى شدن اين زندگى براى باقيماندگان باقى مىماند و بايد متوجه شد كه مال و ملك و همهء موجودات از خداوند متعال و مخصوص او مىباشد ، و هر مقدارى كه در تصرف و اختيار ما قرار گرفته ، و به صورت مال و ملك ما گشت ، مىبايد تا مىتوانيم براى زندگى دنيوى و اخروى خودمان از آن استفاده كرده ، و بدون عوض و بىنتيجه از دست خود بيرون نكنيم .
مىتوان از مال كسب آخرت ، هم شود حاصل بدان صد معصيت مال تخمست و به هر شوره منه ، تيغ را در دست هر رهزن مده مال دنيا چيست آلات غزا ، تا نسازى آلت نفس و هوى خرج اگر كردى پى فسق و فجور ، نيست حاصل جز عذاب اندر قبور ور كنى آن صرف در راه خدا ، مىتوانى يافتن راه هدا آب در كشتى هلاك كشتى است ، ليك اندر زير كشتى پشتى است
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 224
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٢٤