فقد قال أمير المؤمنين على ( ع ) ما قدمت فهو للمالكين و ما أخرت فهو للوارثين و ما معك ليس لك عليه سبيل سوى الغرور به : كم تسعى في طلب الدنيا ؟ و كم تدعى ( ترعى ) ؟ أ فتريد أن تفقر نفسك و تغنى غيرك ؟
[ ( ترجمه ) ]
خداوند متعال مىفرمايد : اى پسر آدم ملك از من است و مال از من است و من مالك همهء جهان هستم ، اى پسر آدم تو مسكين و نيازمند هستى و اين ملك و مال پيش از تو بود و پس از تو هم خواهد بود ، و براى تو از جهان نصيبى نيست مگر آنچه بخورى و تمام شود ، يا بپوشى و مندرس گردد ، يا انفاق و بخشش كنى ، و بيش از اين مقدار از مال و ملك دنيا نتوانى تصرف كنى . و هر گونه تصرفى كه در مال دنيا مىكنى ، اگر براى خدا و در راه خدا و به نيت خير باشد ، در نتيجه اجر و ثواب آن را خواهى ديد . و اگر به نيت شر و فساد و روى هوسرانى و لهو باشد ؛ باز به جزاى بد و عقاب آن خواهى رسيد .
پس خوب متوجه باش كه اموال ديگران محبوبتر نباشد براى تو از مال خودت ، يعنى براى حفظ و نگهدارى حقيقى مال خود مراقبت كن چنان كه در نگهدارى اموال ديگران مراقب هستى ، و هنگامى مال خود را حفظ خواهى كرد كه : طورى رفتار كنى كه پس از مرگ از آن مال بهره مند گردى .
امير المؤمنين ( ع ) فرموده است : آنچه از مال دنيا در راه خير و براى خدا مصرف كرده ، و پيش از خود براى آخرت ذخيره كردى ، براى تو باقى خواهد ماند ، و آنچه را كه نگه داشته و براى پس از خود باقى گذاردى ، براى وارثان تو نگهدارى شده و مخصوص آنان خواهد بود . و آنچه در ايام زندگى نزد تو و به دست تو مىباشد از اموال منقول و غير منقول ، نفعى به حال تو نخواهد داشت ، مگر آنكه از جهت اين دارايى و ثروت ظاهرى حالت غرور و
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 223
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٢٣