و توجه به اعمال نه از لحاظ اينست كه خود اعمال موضوعيت دارد ، بلكه از نظر كشف و دلالت آنهاست بر مراتب صفات نفسانى . و چون معلوم شد كه ، ثواب و عقاب در حقيقت مترتب بر صفات قلبى و نيات باطنى است ، پس يگانه مظهر و ترجمان قلب همان زبان و كلام است ، و چنان كه از كوزه تراوش مىكند هر آن چيزى كه در او است ، صفات قلبى نيز به هر كيفيت و خصوصيتى باشد از زبان ترشح و ظهور پيدا مىكند . اينست كه در روز قيامت مردم به وسيلهء زبان محاسبه مىشوند .
و اما اولياء خدا كه مخازن علوم و اسرار الهى هستند ، پيوسته به حالت سكينه و صمت بسر برده ، و دم از سخن فرو بسته ، و مهر خاموشى بر زبان زده ، و تا سخنى براى خدا و در راه خدا نيست نگويند .
هر كه را اسرار حق آموختند ، مهر كردند و دهانش دوختند و اينست حقيقت معنى - نية المؤمن خير من عمله و نية الكافر شر من عمله . زيرا عمل نمونه ايست از قلب ، و چون ايمان و صفات ايمانى ( اخلاص ، توكل ، رضا ، محبت ، تفويض ، تسليم ، صفاء ) در قلب مؤمن برقرار گرديد ؛ تا ممكن است از تظاهر و خود نمايى پرهيز خواهد كرد ، به عكس شخص كافر كه تا مىتواند تظاهر به خوبى خواهد نمود .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 194
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٩٤