تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كفاية الأصول ( فارسى ) — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
الواردة فى مقام الجواب عن سؤال حكم المتعارضين - بلا استفصال عن كونهما متعادلين أو متفاضلين ، مع ندرة كونهما متساويين جدا - بعيد قطعا ، بحيث لو لم يكن ظهور المقبولة فى ذاك الاختصاص لوجب حملها عليه أو على ما لا ينافيها من الحمل على الاستحباب ، كما فعله بعض الاصحاب ، و يشهد به الاختلاف الكثير بين ما دل على الترجيح من الاخبار . و منه قد انقدح حال سائر أخباره ، مع أن فى كون أخبار موافقة الكتاب أو مخالفة القوم من أخبار الباب نظرا ، وجهه قوة احتمال أن يكون الخبر المخالف للكتاب فى نفسه
شرح
وظيفه آن است كه در عمل به هركدام از آن‌دو مخير هستيد ] بىآنكه ميان متعادل يا متفاضل بودن دو دليل تفصيل دهند - در حالى كه به‌طور اندك اتفاق مىافتد كه دو دليل [ از همه جهت با هم ] متساوى باشند [ و هيچ‌يك بر ديگرى مرجحى نداشته باشد ] - به‌طور قطع بعيد است به‌طورى كه اگر مقبوله ظاهر در اختصاص [ به عصر حضور نبود و شامل زمان غيبت مىشد ] ، باز هم واجب بود كه آن را يا بر عصر حضور حمل كند ، يا بر معنايى كه با اين اطلاقات تنافى نداشته باشند ، همانند حمل بر استحباب - چنان كه برخى از علماى اماميه چنين كرده‌اند [ يعنى ملتزم شده‌اند أخذ به ترجيح مطلقا مستحب است ، خواه در عصر حضور و خواه در زمان غيبت ] و شاهد بر اين حمل [ و جواز أخذ تخيير و طرد أخذ مرجحات ] ، اختلاف فراوانى است كه ميان اخبار دال بر أخذ ترجيح وجود دارد .

عدم حجيت خبر مخالف كتاب

ازاين سخن [ كه در مورد مقبوله و مرفوعه بيان شد ] حال ساير اخبار ترجيح [ كه برخى از آنها گفته رفت ] نيز روشن مىشود [ كه براى ترجيح نمىتوان به هيچ‌كدام تمسك كرد ] ، افزون بر اينكه آن دسته از اخبار اين باب كه موافقت با كتاب يا مخالفت با قوم را از مرجّحات قرار داده‌اند ، مورد نظر [ و اشكال ] مىباشند ، و وجه آن اين است كه : احتمال قوى مىرود خبر مخالف با كتاب فى نفسه