ليس إلا تشريعيا ، و لا تشريع فيما لو توضأ منهما احتياطا ، فلا حرمة فى البين غلب جانبها ، فعدم جواز الوضوء منهما و لو كذلك ، بل إراقتهما كما فى النص ، ليس إلا من باب التعبد ، أو من جهة الابتلاء بنجاسة البدن ظاهرا به حكم الاستصحاب ، للقطع بحصول النجاسة حال ملاقاة المتوضئ من الاناء الثانية ، إما بملاقاتها ، أو بملاقاة الاولى ، و عدم استعمال مطهر بعده ، و لو طهر بالثانية مواضع الملاقاة بالاولى .
نعم لو طهرت على تقدير نجاستها به مجرد ملاقاتها ، بلا حاجة إلى التعدد و انفصال الغسالة
شرح
[ زيرا قصد تعبد بوسيله وضو با آبى كه طهارتش معلوم نيست ، تشريع است ، چرا كه اگر قصد تعبد نكرده باشد ، حرام نيست ] . اگر [ مكلف ] از هردو ظرف ، از باب احتياط وضو بگيرد ، مرتكب تشريع نشده در نتيجه [ دورانى ميان وجوب و حرمت نيست . پس ] حرامى در بين نيست تا طرف آن [ بر طرف وجوب ] غلبه داشته باشد . بنابراين ، عدم جواز وضو از دو ظرف ، هرچند به قصد احتياط ، بلكه به زمين ريختن آب آنها [ و تيمم گرفتن ] ، درصورتىكه در نصّ وارد شده ، يا فقط از باب تعبد است [ كه از محل بحث بيرون است ، زيرا گفته رفت كه سخن در جايى است كه اماره يا اصل در يكى از دو طرف نباشد ] يا [ ممكن است ] بدينجهت باشد كه [ با استعمال آب ، بدن ] - به حكم استصحاب - ظاهرا مبتلا به نجاست نشود ، زيرا [ در زمانى كه وضوگيرنده ظرف دوم را استعمال مىكند ] در زمان ملاقات بدن وضوگيرنده با آب ظرف دوم ، به نجاست بدن قطع حاصل مىشود [ و اين نجاست ] : يا با تماس با ظرف دوم است ، و يا با تماس با ظرف اول و به كار نبردن مطهّرى پس از آن [ كه مقتضاى استصحاب حكم به نجاست بدن است ] ، هرچند [ احتمال مىرود آب ظرف اول كه نجس بود ] اعضايى را كه با تماس با ظرف اول [ نجس شده پس از استعمال ظرف دوم ] با [ آب ] ظرف دوم كه پاك شده باشد ، [ ولى چون يقين نداريم ، حكم به نجاست بدن ، از نظر ظاهر ، حتمى است ] .
آرى ، اگر [ اعضايى كه ملاقات كردهاند ] بر فرض نجس شدن ، به صرف ملاقات با آب ظرف دوم ، ظاهرا پاك شده و نيازى به تعدّد غسل و يا جدا شدن غساله نباشد ،