مبحث اول علامتهاى حركات كوتاه
قرآن كريم به زبان عربى نازل شده بود و مسلمان شدن ملتهاى غير عرب و علاقه آنها به تلاوت قرآن و آموزش زبان عربى و روان شدن مسلمانها از قلب جزيرهء عرب به تمام نقاط زمين و اختلاط لغوى و گسترش استعمال زبان عربى كه همزمان با آن انجام گرفت ، همهء اينها وضعيت لغوى تازهاى به وجود آورد كه براى كتابت عربى پاسخگويى به همه نيازها آسان نبود ، اگر در حالت قديمى خود باقى مىماند و علامتى براى حركات نداشت .
با وجود افزايش حجم متنهاى مكتوب ، طبع مردم در جهت خواندن درست متن مكتوب ضعيف شده بود همچنين براى مسلمانهاى غير عرب آسان نبود كه در خواندن متون عربى دچار اشتباه نشوند . عوامل مزبور انگيزهاى براى پيدايش اين انديشه شد كه وسيلهاى براى تعيين ضبط قرائت ، بخصوص در قرآن كريم فراهم آيد . و از اينجاست كه سخن لغت شناس فرانسوى « فندريس » درست به نظر مىرسد ، آنجا كه مىگويد : « 1 » عنايتى كه لغت به
هامش
( 1 ) اللغة ، ص 406 و بنگريد به : يوهان فك : ص 11 ، آنجا كه مىگويد : اينكه تازه مسلمانها ، عربى را به عنوان زبان خود پذيرفتند مهمترين انگيزهاى براى ملاحظات نحوى بود .