مبحث دوم علامتهاى حروف صامت در رسم عثمانى
الفباى نخستين سامى كه گفته مىشود همه الفباهاى مشهور از آن مشتق شده است ، الفباى صامتى بود ، « 1 » يعنى اينكه فقط علامتهاى حروف صامت را داشت ولى علامتهاى حركات را نداشت . الفباهاى مختلف در سرعت تكميل اين نقيصه ، متفاوت بودند و از آنجا كه اصل الفباى سامى نيز چنان بود ، لذا ترتيب قديمى الفبا و حروف ابجدى آن تنها نمايانگر حروف صامت بود و بيست و دو حرف ( ابجد ، هوز ، حطى ، كلمن ، سعفص ، قرشت ) نماينده حروف صامت در چندين زبان سامى بود و چون لغت عربى بر پايه نظام الفباى سامى پايه گذارى شده ، علامتهاى حروف صامتى كه مختص به زبان عربى بود در آخر اين ترتيب قرار گرفت و آنها شش حرف بودند كه به « روادف » شهرت دارند و ترتيب ابجدى به اين صورت درآمد : ( ابجد . . . قرشت ، ثخذ ضظغ ) . « 2 »
از اينجا بود كه علامتهاى حروف صامت در كتابت عربى در دوره نسخهبردارى از مصاحف ، بيست و هشت حرف بود و الف در آغاز الفبا علامت حرف صامتى بود كه صداى آن عبارت
هامش
( 1 ) بنگريد به : مبحث دوم از فصل مقدماتى همين كتاب .
( 2 ) بنگريد به فصل مقدماتى .