خدايى كه على برايش پس از پيامبر دوست داشتنىترين فرد است ، چنان كه در حديث طير آمده است .
خدايى كه على را دوست مىدارد و على هم او را دوست مىدارد ، چنان كه در حديث خيبر آمده است .
خدايى كه على را وصى پيامبر ساخت پس از آنكه او را به نبوت برگزيد و او يكى از دو انسان برگزيده است ، چنان كه در نص نبوى آمده است .
خدايى كه خاتم پيامبران در حضور يكصد هزار نفر يا بيشتر از او خواست كه دوستان على را دوست بدارد و دشمنانش را دشمن ، و نيز فرمود : هركه من مولاى او هستم ، على مولاى اوست . خدايا هركس او را دوست مىدارد ، دوستش بدار و هركس كه او را دشمن مىدارد دشمنش بدار ، و هركه او را يارى مىكند ، يارىاش كن و هركه او را خوار مىخواهد ، خوارش گردان .
آيا كسى كه به خداى يگانه و روز جزا ايمان آورده و پيامبر اسلام را باور داشته و فرمايشهاى او را راست شمرده باشد ، از كشته شدن امير المؤمنين على عليه السّلام خوشحال مىشود و خدا را سپاس مىگويد ؟ مگر مىشود به خاطر كشته شدن على عليه السّلام خداى محمد و على را سپاس گفت ، و حال آنكه دين خدا با محمد و على برقرار گشته و بسط يافته و مورد ايمان و باور خلق قرار گرفته است و با كوشش آن دو حضرت ، امت به سعادت رسيده است ؟
آرى ، در يك صورت چنين سپاسى معقول خواهد بود و از تناقض به دور ، كه سپاس و شكر را به درگاه هبل برده باشد ، خداى اجدادى معاويه و خداى خودش تا آخرين روزهاى دورهء پيامبر ، اگر نگوييم تا آخرين روزهاى حيات خود معاويه كه بت پرستى در اعماق وجودش ريشه دوانده بود و به صورت چنين حرفهايى بروز مىنمود .
وانگهى كدام مسلمان با كشته شدن امام بر حق و پيشواى مسلمانان به آرزو و مراد خويش مىرسد ؟ تنها گمراه و مشرك و بىدين و تبهكارى به آرزوى خويش مىرسد كه در منجلاب كفر و تباهى فرورفته باشد .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 418
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٤١٨