ملاحظه كنيد كه وى با اشاره به كشته شدن امام مىگويد : خدا تجاوزگران مسلح داخلى و بيدادگران را نابود ساخت . ملاحظه كنيد و فرمايش خداى حكيم را به نظر آريد كه فرمود : چه سهمگين است حرفى كه از دهانشان درمىآيد . « 1 » معاويه چنان با گستاخى اين حرف را مىزند كه گويى او و دار و دستهاش هرگز تجاوزكار مسلح داخلى نيستند و ديگرانند كه پيامبر اكرم با فرمايشهاى صريح مكررش آنها را تجاوزكار مسلح داخلى خوانده است ! آيا تجاوزكار مسلح داخلى كسى است كه عليه امام زمانش قيام مسلحانه كرده و به جنگ برخاسته باشد يا امام وقت كه به نص قرآن ، معصوم است ، تجاوزكار است ؟ اگر آن جماعت دشمن حضرتش بودهاند و او دشمن آنها بوده است ، بنا بر احاديث متعدد ، آنها دشمن خدا و دشمن پيامبرش محسوب مىشوند و اين دعاى پيامبر اكرم كه به تواتر نقل و روايت گشته است : خدايا دشمنش را دشمن بدار و هركه او را خوار گذارد ، خوارش گردان ، شامل حال آنها خواهد شد .
بررسى بهانههاى معاويه براى جنگ با على عليه السّلام
دومين بهانهء پسر هند جگرخوار كه به عنوان دليل شرعى براى جنگ عليه امام عليه السّلام و دور ساختن مردم از كمك به حضرتش تبليغ مىنمود ، اين بود كه او خونخواه عثمان است و خون عثمان به گردن على است . براى بررسى دليل معاويه و داورى در دعوايى كه عليه امام اقامه كرده است ، بايستى چندين حقيقت را مد نظر قرار داد .
اولا : خود معاويه شاهد واقعهء قتل عثمان نبوده تا ببيند چه كسى او را كشته است ، بلكه در يارى او كوتاهى نمود و بالاتر از اين ، براى رسيدن به حكومت مايل بوده عثمان كشته شود تا خونش را بهانهء تحركات سياسى و نظامى ساخته به حكومت دست يابد . « 2 »
ثانيا : امير المؤمنين ، سلام اللّه عليه ، هنگام وقوع حادثه يا خارج از مدينه بوده « 3 » كه در آن صورت امكان مباشرت در قتل يا جنگ برايش وجود نداشته است ، يا در مدينه در
هامش
( 1 ) . كهف 18 / 5 .
( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 1 ) : 9 / 150 - 153 .
( 3 ) . همان : 9 / 243 .