كرد تا هفتاد تازيانه خورد .
قاضى ابويعلى مىگويد : آنچه در مورد بد گفتن به اصحاب مورد اتفاق فقيهان است ، اين است كه اگر كسى آن را جايز بداند ، كافر است و اگر جايز نداند ، فاسق است نه كافر ، فرقى نمىكند كه اصحاب را كافر شمرده يا به عقيدهشان ايراد گرفته باشد . جمعى از فقيهان كوفه و ديگر بلاد با قاطعيت گفتهاند : كسى كه به اصحاب بد بگويد ، بايد حتما كشته شود و رافضيان را كافر شمردهاند .
ابو بكر بن عبد العزيز در المقنع مىگويد : رافضى اگر دشنام بدهد ، كافر است و به او نبايد زن داد . « 1 » شيخ علاء الدين ابو الحسن طرابلسى حنفى مىگويد : كسى كه به يكى از اصحاب پيامبر دشنام بدهد ، به ابو بكر يا عمر يا عثمان يا على يا معاويه يا عمرو بن عاص ، اگر بگويد گمراه يا كافر بودهاند ، بايد اعدام شود و اگر دشنامى غير از اين بدهد ، از دشنامهايى كه مردم به يكديگر مىدهند ، بايد مجازات شديد شود . « 2 »
ذهبى مىگويد : هركه به يكى از اصحاب ايراد بگيرد يا دشنام دهد ، از دين خارج و از جرگهء مسلمانان به در شده است ، زيرا كسى به آنان ايراد مىگيرد كه معتقد باشد بدكار بودهاند و نسبت به آنان كينه داشته باشد و منكر تمجيدهايى باشد كه در قرآن و حديث آمده است . همچنين به اين دليل كه اصحاب مطمئنترين وسيلهء دسترسى ما به احاديث و كردار پيامبرند و ايراد و عيب گرفتن به وسيله ، به منزلهء عيب گرفتن به اصل است و تحقير ناقل و راوى به مثابه مسخرهكردن روايت و حديث است ، و اين معنى براى كسى كه بينديشد و از نفاق و زندقه الحاد برى باشد ، آشكار است . براى درك اين حقيقت ، كافى است به سخنان پيامبر اكرم در اين زمينه توجه كنيم ، مثل اين سخن كه خدا مرا برگزيد و برايم اصحابى برگزيد كه بعضى را وزير و مددكار ساخت و انصار و داماد و خويشاوند گردانيد . بنابراين ، هركه به ايشان بد بگويد ، لعنت خدا و فرشتگان و مردم
هامش
( 1 ) . الصارم المسلول 272 ، 574 ، 575 .
( 2 ) . معين الحكام فيما يتردد بين الخصمين من الاحكام 187 .