[ ثبت روايتي از خطيب بغدادي ]
33 - خطيب بغدادى ، روايتى ثبت كرده مىگويد : مبارك بن عبد الجبار براى ما گفته ، از قول ابو طالب عشارى ، از ابو الحسن محمد بن عبد العزيز بردعى ، از ابو الحبيش طاهر بن حسين فقيه ، از صدقة بن هبيرة بن على موصلى ، از عمر بن ليث ، از محمد بن جعفر ، از على بن محمد طنافسى ، از موسى بن خلف ، از حماد بن ابى سليمان ، از ابراهيم بن ابى سعيد خدرى كه مىگويد : در حالى كه خدمت رسول خدا نشسته بوديم ، فرشتهء وحى در رسيد و گفت : سلام بر تو اى محمد ! خدا اين را به تو هديه داده است . آنگاه به ، در دست حضرتش به زبانهاى گوناگون تسبيح گفت . پرسيدم : اين به در دستت تسبيح مىگويد ؟ فرمود : سوگند به آنكه مرا به حق برانگيخت ، خداى تعالى در بهشت عدن يك مليون كاخ آفريد ، در هركاخ يك مليون جايگاه ، در هرجايگاه يك مليون تخت ، بر هر تخت زيبارويى و از زير هرتخت چهار نهر روان ، بر كنارهء هرنهرى يك مليون درخت ، بر هردرختى يك مليون شاخه ، بر هرشاخه يك مليون به ، زير هربهى يك مليون برگ ، زير هربرگى يك مليون فرشته ، هرفرشتهاى را يك مليون بال ، زير هربالى يك مليون سر ، بر هرسرى يك مليون صورت ، بر هرصورتى يك مليون دهان ، در هردهانى يك مليون زبان كه خدا را با يك مليون زبان ستايش مىكنند و هيچيك از زبانها با ديگرى شباهت ندارد ، و ثواب همهء آن تسبيحگويى و ستايشها براى دوستداران ابو بكر و عمر و عثمان و على است .
سيوطى دربارهء اين روايت مىنويسد : جعلى است ، چه صدقه يكى از راويان ناشناس روايتش كرده و محمد بن جعفر را احمد بن حنبل متروك دانسته و حديث از وى را ترك كرده است ، و موسى نيز متروك است . « 1 »
اين سخن سيوطى است ، لكن ما مىگوييم : شايد روايتكردن اين حرف ياوه و امثال آن ، مؤتمن ساجى را بر آن داشته كه به استاد حديث ، خطيب بغدادى ، مبارك بن عبد الجبار بد گمان شود و او را متهم به دروغگويى و دروغسازى نمايد و اين اتهام را به زبان آورد . « 2 » همى روايت معرف رجال سند خويش است و خردمند به هيچ وجه به
هامش
( 1 ) . اللئالى المصنوعة : 1 / 388 .
( 2 ) . لسان الميزان : 5 / 10 .