خدا و پيامبرش را دشمن داشته است و هركه او را دوست بدارد ، محققا خدا و پيامبرش را دوست داشته است .
همچنين پيامبر فرمود : اينك فرشتهء وحى به من اطلاع مىدهد كه خوشبخت واقعى كسى است كه على را در زندگى و پس از بدرود زندگى دوست داشته باشد ، و بدبخت واقعى كسى است كه على را در زندگى و پس از بدرود زندگى دشمن داشته باشد .
در اينباره احاديث بسيارى نقل شده است كه آنها را در همين كتاب به نگارش درآورديم . « 1 »
بالاتر از اينها ، سخنان خداوند متعال را به ياد آوريم كه فرمود : « اى پيامبر ! به مردم بگو در ازاى رسالتم جز اين مزدى نمىخواهم كه خويشاوندانم را دوست بداريد » « 2 » و « كسانى كه ايمان آورده و كارهاى نيكو كردهاند ، خدا برايشان مايهء دوستى قرار خواهد داد » « 3 » و « كسانى كه ايمان آورده و كارهاى پسنديده كردهاند ، آنان بهترين موجودات هستند . » « 4 » براى درك مراد اين آيات و شأن نزول و مورد آنها به جلد دوم همين كتاب مراجعه كنيد .
همچنين دعايى را كه پيامبر عظيمالشأن ما در غدير و آن اجتماع پرشكوه و سهمگين فرمود ، به خاطر آوريم . اين را كه خدايا دوستدار كسى باش كه دوستدار اوست ، و كسى را دشمن بدار كه او را دشمن مىدارد . خدايا از مردم هركه او را دوست مىدارد تو دوست او باش ، و هركه با او دشمنى مىكند تو دشمن او باش . يا با اين عبارت : خدايا دوستدار كسى باش كه دوستدار اوست ، و كسى را دشمن بدار كه او را دشمن مىدارد ، و كسى را يارى كن كه او را يارى مىكند ، و كسى را دوست بدار كه او را دوست مىدارد . يا به اين صورت : خدايا دوستدار كسى باش كه دوستدار اوست ، و كسى را دشمن بدار كه او را دشمن مىدارد ، و كسى را دوست بدار كه او را دوست مىدارد ، و با كسى كينه بورز كه به او كينه مىورزد ، و كسى را يارى كن كه او را يارى مىكند ، و كسى را خوار گردان كه
هامش
( 1 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 3 / 26 .
( 2 ) . شورى 42 / 23 .
( 3 ) . مريم 19 / 96 .
( 4 ) . بيّنة 98 / 7 .