بيمناك مىشوند و نه غمگين « 1 » .
امير مؤمنان على عليه السّلام انگشترى خود را به خواهندهء مستمند بخشيد و خداى تعالى وى را در كتاب ارجمندش با اين سخن ياد كرد : جز اين نيست كه سرپرست شما خداوند است و برانگيختهء او و كسانى كه گرويدند ، همان كسانى كه نماز را بر پاى مىدارند و همراه با خشم شدن در پيشگاه خدا زكات مىدهند « 2 » .
و نيز او و خاندانش ، مستمندى ، و يتيمى را و گرفتارى ، را خوراك دادند و خداوند اين گفتارش را دربارهء ايشان فروفرستاد ، ايشان در راه دوستى او به مستمند و يتيم و گرفتار ، خوراك مىخوانند « 3 » .
آنگاه ابو بكر كه همهء دارايىاش را در راه خدا مىبخشد و بزرگترين پيامبران نيز او را كسى مىبيند كه با همراهىها و دادن دارايى خود بيش از همهء مردم بر او منّت دارد ، با همهء اينها در كتاب گرامى خدا ، يادى از بخششهايى او ديده نمىشود . اين براى چيست ؟ خودت مىدانى .
و شگفتتر آنكه ابو بكر با دادن چهار يا پنج يا شش هزار درم سيم - اگر بگيريم كه داشته - كسى مىشود كه بيش از همهء مردم بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله منّت دارد و عثمان چنين كسى نمىشود با آنكه وى چندين برابر بيش از آنچه ابو بكر بخشيده بود ، بخشيد و بر اساسى روايت دروغين ، ابو يعلى « 4 » در يكى از لشگركشىهاى پيامبر خدا ده هزار دينار زر فرستاد ، و چون آنها را در برابر وى نهاد ، حضرتش آنها را زير و رو مىكرد و با اين سخن ، از خداوند براى وى نيكويى مىخواست : اى عثمان ! خدا هرگناهى را كه تو كردى ،
هامش
( 1 ) . بقرة 2 / 274 اين گزارش را عبد الرزاق و عبد بن حميد و ابن منذر و ابن ابى حاتم و طبرانى و ابن عساكر و ابن جرير آوردهاند . ر ك : تفسير طبرى : 3 / 347 ؛ تفسير بيضاوى : 1 / 185 ؛ تفسير زمخشرى : 1 / 286 ؛ تفسير رازى : 2 / 369 ؛ تفسير الدر المنثور : 1 / 363 ؛ تفسير خازن : 1 / 208 ؛ تفسير شوكانى : 1 / 265 ؛ تفسير آلوسى : 3 / 48 .
( 2 ) . مائده 5 / 55 . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 2 / 47 و 3 / 155 - 163 .
( 3 ) . انسان 76 / 8 ؛ ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 3 / 106 - 111 .
( 4 ) . اين گزارش را وى با سندى سست آورده و ابن كثير نيز در تاريخ خود : 7 / 612 آن را ياد كرده است .