و آيات بسيارى كه همگى كار راهمايى و گمراهى را به دست خداى تعالى مىداند ، آن هم به گونهاى كه با گزينش بندگان در اين ميانه ناسازگار نيست و از همين روست كه در آياتى ديگر نيز آن دو را به خواست و به دست خود ايشان مىداند ، چنان كه خداى تعالى گويد :
1 - هركس راه يابد ، به سود خود راه مىيابد و هركه گمراه شود ، به زيان خويش گمراه مىشود « 1 » .
2 - و بگو : اين سخن حق از سوى پروردگار شماست . هركه خواهد بگرود و هركه خواهد كافر شود « 2 » .
3 - اين كتاب پندى است براى جهانيان . براى هركس از شما كه بخواهد بر راه راست باشد « 3 » .
4 - هركس راه يابد ، تنها براى خود راه مىيابد و هركه گمراه شود ، تنها به زيان خود گمراه مىشود « 4 » .
5 - هركس راه يافت ، به سود خود راه يافته و هركه گمراه شد ، بگو من تنها از بيم دهندگانم « 5 » .
6 - آنان گمراهى را به راه راست خريدند و سوداگرىشان سودى نكرد « 6 » .
7 - گروهى راه يافتند و گروهى نيز گمراهى را درخورند « 7 » .
8 - پروردگار من داناتر است به آن كس كه بر راه راست است و آنكه در گمراهى آشكار است « 8 » .
9 - اگر نكوكارى كنيد به خود مىكنيد و اگر بدى كنيد نيز به خود مىكنيد « 9 » .
10 - اگر اسلام آوردند ، راه يافتند و اگر روى بگرداندند ، بر تو رساندن پيام است و
هامش
( 1 ) . يونس 10 / 108 و زمر 39 / 41 .
( 2 ) . كهف 18 / 29 .
( 3 ) . تكوير 81 / 27 ، 28 .
( 4 ) . اسراء 17 / 15 .
( 5 ) . نمل 27 / 92 .
( 6 ) . بقره 2 / 16 .
( 7 ) . اعراف 7 / 30 .
( 8 ) . قصص 28 / 85 .
( 9 ) . اسراء 17 / 7 .