روى با من نيست و اهريمن نيز براى آراستن كارهاى بد آفريده شده و گمراه شدن ايشان به هيچ روى با او نيست « 1 » .
پس اين آيهء كريمه - همچون ديگر آياتى كه در كتاب خدا آمده - كار راهنمايى و گمراهى را يكسره در دست خداى پاك مىداند ، چنان كه آفريدگار تعالى گويد :
1 - راهنمايى آنان بر تو نيست و اين خداوند است كه هركه را خواهد راه مىنمايد « 2 » .
2 - اگر به راهنمايى ايشان چشم دوختهاى ، خداوند آن را كه گمراه كرده است ، راه نمىنمايد « 3 » .
3 - آيا تو كران را مىشنوانى ؟ يا كوران را و آنهايى را كه در گمراهى آشكار هستند ، راه مىنمايى ؟ « 4 » .
4 - تو كوران را از گمراهىشان راهنما نتوانى بود « 5 » .
5 - آيا مىخواهيد آن را كه خدا گمراه ساخته ، راه بنماييد « 6 » .
6 - آيا تو كوران را راه مىنمايى ، هرچند ايشان نابينا باشند « 7 » ؟
7 - هركه را خداى راه بنمايد ، راه يافته است و هركه را او گمراه سازد ، هرگز كار سازى راهنما براى او نخواهى يافت « 8 » .
8 - براستى خداوند هركه را خواهد گمراه مىنمايد و هركه بازآيد ، او را به سوى خويش راه مىنمايد « 9 » .
9 - خداوند هركه را بخواهد گمراه مىنمايد و هركه را بخواهد راه مىنمايد و او پيروزمند و فرزانه است « 10 » .
10 - خدا گمراه مىكند هركه را بخواهد و راه مىنمايد هركه را بخواهد « 11 » .
هامش
( 1 ) . مجمع الزوائد ، حافظ هيثمى ؛ الجامع الصغير ، سيوطى .
( 2 ) . بقره 2 / 272 .
( 3 ) . نحل 16 / 37 .
( 4 ) . زخرف 43 / 40 .
( 5 ) . نمل 27 / 81 .
( 6 ) . نساء 4 / 88 .
( 7 ) . يونس 10 / 43 .
( 8 ) . كهف 18 / 17 .
( 9 ) . رعد 13 / 27 .
( 10 ) . ابراهيم 14 / 4 .
( 11 ) . نحل 16 / 93 .