بيست سورهء ديگر كه پس از سورهء نساء و پيش از سورهء برائت فرود آمده است .
و باز آمرزش خواهى پيامبر به آنگونه ، با اين سخن ديگر از خداى پاك نيز هماهنگ است كه مىگويد : آنان كه به جاى مؤمنانى ، كافران را دوست و سرپرست خود مىگيرند ، آيا ارجمندى را نزد آنان مىجويند ؟ « 1 »
اين آيه نيز در سورهء نساء است كه روشن شد پيش از سورهء برائت و به منظور خوددارى از آمرزش خواهى فرود آمده است .
و با اين سخن ديگر از خداى تعالى نيز ناهماهنگ است كه مىگويد : گروندگان به آيين راستين نبايستى كافران را دوست و سرپرست خويش بگيرند كه از مرز آيين درست بيرونند و هركس چنين كند ، او را با خدا سر و كارى نيست مگر اينكه پروا و بيمى از ايشان داشته باشيد ، و خداوند شما را از نافرمانى خويش پرهيز مىدهد كه سرانجام ، بازگشت همه به سوى او است « 2 » .
اين دستور نيز در سورهء آل عمران است كه به گفتهء ابن هشام آغاز آن تا هشتاد و چند آيه در همان آغاز كوچيدن به مدينه و در روزى فرود آمد كه نمايندگان نجران آمدند « 3 » ، و اگر روايت قرطبى و جز او را بگيريم « 4 » بايد بگوييم اين آيه دربارهء عبادة بن سامت در روز احزاب و پنج سال پس از كوچيدن به مدينه فرود آمده و هريك از برداشتهاى گوناگون كه درست باشد ، باز هم چنان كه سيوطى گفته « 5 » ، سورهء آل عمران كه اين دستور در آن است هم پيش از سورهء برائت كه دستور به خوددارى از آمرزش خواهى در آن است ، فرود آمده و هم پيش از بيست و سه سورهء ديگر كه همگى پس از آل عمران و پيش از برائت فرود آمده است .
و باز آمرزش خواهى پيامبر براى يك بتپرست ، با اين سخن ديگر از خداى تعالى نيز ناسازگارست كه : يكسان است براى ايشان ، چه برايشان آمرزش بخواهى و چه
هامش
( 1 ) . نساء 4 / 139 .
( 2 ) . آل عمران 3 / 28 .
( 3 ) . سيرهء ابن هشام : 2 / 207 .
( 4 ) . تفسير قرطبى : 4 / 58 ؛ تفسير خازن : 1 / 235 .
( 5 ) . الاتقان : 1 / 17 .