- در پيشگاه پيشواى ما جانفشانى كردند ، روان خود را بخشيدند و در يارى او كوشيدند .
- كالايى بس گران خريدند و جان خويش به بهاى آن پرداختند ،
- زيرا با جدايى از جان به جانان مىپيوندند و در اين راه بها را كه دادند ، بىدرنگ به خواستهء خود خواهند رسيد -
- چون حقّ حسين بگزاردند ، درگذشتند ، روى از جهان برداشتند و پراكندگى نينداختند .
- چرا كه - اى نيكبختان ! - آنان با خوشبختى هماهنگ شدند .
- حسين عليه السّلام ، چون ديد : مردان و جوانان وابستهاش كشته آمدند و سرودگوى مرگ سرگرم خوانندگى است
- بهسان شيرى خشمگين با سخت سرى جوياى مرگ شد .
- كه اگر هفتاد هزار تن نيز در كشتن او همداستان مىشدند ، يك تنه به ميان آنان تاخت مىبرد .
- چون مىتازد ، همه مىگريزند ، برخى زخمى مىشوند و ديگران مىافتند ،
- يكى را گلو مىدرد و دومى را درهم مىشكند ، بىآنكه راه گريزى بگذارد .
- آواز مىدهد : اى گروهى كه راهبران را نافرمانى كرديد و هيچ پيمان و آيينى را پاس نداشتيد !
- اى پيروان نيرنگ دور باشيد از مهربانى خدا ! با كيش راستين ناسازگارى كرديد و در دل شما هيچگونه نرمى و دوستى راه نيافت ،
- پذيرفتن فرمان ما لازم است نافرمانى از ما ، به در شدن از كيش است و فرمانبرى از ما ، بودن در راه است .
- آيا كسى هست كه از زبانه كشيدن آتش دوزخ بهراسد و ما را به اميد رستگارى يارى دهد و از خدا پروا كند ؟
- آرام به آبها مىنگرد با اميدى كه خود را بدان برساند ، ولى چون به راه مىافتد ، وى را جلو مىگيرند .
- چونان على در ميانشان به تاخت مىپردازد گوييا بر آن است كه با نيزهاش سر و سينهء
الغدير ( فارسى ) — صفحة 80
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٨٠