- ماههاى درخشان تاريكيها كه در خردسالى بر سالخوردگان سرورى يافتهاند ،
- چون بر خويشتن ببالند ، در ميان مردم كمتر كسى را ، همانندشان توان يافت . شاهانىاند كه سرافرازىها بر آستان آنان سر بر خاك مىنهد .
- نه دستهاشان را ، هنگام بخشندگى ، مىتوان با ابر برابر نهاد و نه مىتوان شكوه و برترىهاى آنان را نپذيرفت .
- مهمان را خوراك مىخورانند و هماوردان رزمجوى را با نيزه پاسخ مىگويند .
- چون به سخن درآيند ، فرمان روايند و روشنگرىهايى كوبنده دارند .
- خوانندهء [ راه راست ] را كليد [ رستگارى ] اند و چراغهاى راهنما .
- رهروان را نشانههاى رهنمونگرند كه راهبران ورزيده را هم به كار مىآيند .
- مهمانانشان همچون كبوتر حرم از دست درازى ديگران بر كنار است و آنكه در رزمگاه فرا رويشان درآيد ، خود را در پرتگاه افكنده ،
- سراىهايشان جاى زينهار خواستن است و به دستيارى آنان مىتوان به خواستهها رسيد .
- برترىهاشان شكوهمند است و برجستگيهاشان تابناك .
- ستايشهاشان به شيرينى انگبين است و بخششهاشان مشكآلود ،
- مرغزارهاشان سيراى مىشود و سراهاى بهارىشان جاى ديدار است .
- هركه آنان را از چگونگى روزگارش آگاه كند ، وى را درمىيابند و ستارهءبختشان بس روشن است .
- با ميهمان و روزى خواهندهاى ، كه هرچه داشته است از دست داده ، جوانمردى كنند .
- هركه آرزويى از آنان خواست ، به نيكو جايى اميد بسته است ، و چو به انجمن آنان پا نهاد ، كمك و يارى دلخواه را مىيابد .
- در ميان همهء آفريدگان پدر و مادر و نياى پاك و پاكيزهاى دارند و خود نيز بدينگونهاند .
- به فرخندگى نام ايشان خرسندى و نيكى مىخواهيم و با ياد آنان رنج و زيان را از خود دور مىداريم .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 77
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٧٧