خدا صلّى اللّه عليه و آله بماند تا كسى از مشركان آهنگ او نكند ؟ به خدا هيچكس براى اين كار پيش نيامد مگر ابو بكر كه با شمشير كشيده بر سر رسول خدا ايستاد و هيچكس آهنگ حضرت نكرد ، مگر او آهنگ وى كرد پس او دليرترين مردم است . الحديث « 1 »
كاش اينان سند اين روايت ساختگى را نينداخته و آن را با اسنادش روايت مىكردند تا سازندهء آن را به جامعهء دانشمندان بشناسانيم و همين بسكه حافظ هيثمى بدون سند آن را در مجمع الزوائد آورده و ضعيف شمرده و گفته در سند آن يك ناشناس هست « 2 » .
و تازه روايت صحيحى از ابن اسحاق نيز آن را تكذيب مىكند چه وى آورده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روز بدر در هودج بود و سعد بن معاذ شمشير بهدست در آستانهء هودجى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن بود با گروهى از انصار ايستاده بودند به پاسدارى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از بيم آنكه دشمن بر وى بتازد « 3 » .
وانگهى نگهبانى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نه ويژهء ابو بكر بوده و نهتنها در روز بدر بلكه در هريك از گير و دارهاى حضرت يكى از يارانش نگهبانى از او را به گردن مىگرفت چنانكه در شب بدر اين كار با سعد بن معاذ بود و در روز آن به گفتهء حلبى در سيره « 4 » با ابو بكر و در روز احد با محمّد بن مسلمه و در روز خندق با زبير بن عوام و در روز حديبيه با مغيرة بن شعبه و در شبى كه حضرت در يكى از راههاى خيبر با صفيه پيمان زناشويى بست با ابو ايوب انصارى و در وادى القرى با بلال و سعد بن ابى وقاص و ذكوان بن عبد قيس و در شب حادثه حنين با ابن ابى مرثد غنوى « 5 » .
و اين شيوه در پاسدارى از وى همچنان برجاى بود تا در حجة الوداع كه اين آيه نازل شد و اللّه يعصمك من الناس ( و خداوند ترا از گزند مردم نگاه مىدارد ) اين شد كه
هامش
( 1 ) . الرياض النضرة : 1 / 92 ؛ تاريخ الخلفاء ، سيوطى 25 .
( 2 ) . مجمع الزوائد : 9 / 461 .
( 3 ) . عيون الاثر ، ابن سيد الناس : 1 / 258 .
( 4 ) . سيره ، حلبى : 3 / 353 .
( 5 ) . عيون الاثر : 2 / 316 ؛ المواهب الالدنية : 1 / 283 ؛ السيرة الحلبية : 3 / 354 ؛ شرح المواهب ، زرقانى :
3 / 204 .