حج و در روايتى از مسلم است : آن حضرت بين حج و عمره جمع كرد . و مقصود او تمتّع است و آن جمع بين حج و عمره است در يك سال .
2 - اختصاص و ويژگى اباحه متعه به صحابه پيامبر در عمره ايشان با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اين گفته به عثمان و صحابى بزرگوار ابو ذر غفارى نسبت داده شده و اين اشكال دارد چنانچه در زاد المعاد : اخبارى كه دلالت مىكند بر اختصاص به صحابه وجود دارد ، يك دسته اخبارى است كه به كسى نسبت باطل داده شده است و يك دسته خبر صحيحى است كه از غيرمعصوم مىباشد كه با آن نصوص معارضه نمىتوان كرد ، تشريعكنندهء معصوم را . « 1 »
در صحيح مسلم و بخارى و غير آنها از سراقة بن مالك نقل شده است كه گفت : اى رسول خدا ! تمتّع ( از همسرانمان ) در حج براى امسال است يا براى هميشه ؟ فرمود : نه ، بلكه براى هميشه است ، نه بلكه براى هميشه است . « 2 »
و در صحيح ديگر از سراقه منقول است : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله برخاست براى خطبه و فرمود : بدانيد عمره داخل در حج شد تا روز قيامت . « 3 »
و در صحيح از ابن عبّاس روايت شده است : عمره داخل در حج شد تا روز قيامت . « 4 » ترمذى بعد از آن گويد : و در اين باب از سراقه بن مالك ، و جابر بن عبد اللّه نقل شده است معناى حديث اين است : باكى نيست به عمره در ماههاى حج . « 5 » و آن را شافعى و احمد و اسحاق همينطور تفسير كردهاند . و معناى اين حديث اين است : اهل جاهليت در
هامش
( 1 ) . زاد المعاد : 1 / 213 .
( 2 ) . صحيح ، بخارى : 3 / 148 ؛ كتاب حج ، باب عمره تنعيم ؛ صحيح ، مسلم : 1 / 346 ؛ كتاب آثار ، قاضى ابو يوسف / 126 ؛ سنن ، ابن ماجه : 2 / 230 ؛ مسند ، احمد : 4 / 175 و 3 / 388 ؛ سنن أبى داود : 2 / 282 ؛ صحيح ، نسايى : 5 / 178 ؛ سنن ، بيهقى : 5 / 19 .
( 3 ) . مسند ، احمد : 4 / 175 ؛ سنن ، ابن ماجه : 2 / 229 ؛ سنن ، بيهقى : 4 / 552 .
( 4 ) . صحيح ، مسلم : 1 / 355 ؛ سنن ، دارمى 2 / 51 ؛ صحيح ، ترمذى : 1 / 175 ؛ سنن ، ابى داود : 1 / 283 ؛ سنن ، نسايى : 5 / 181 ؛ سنن ، بيهقى : 4 / 344 ؛ تفسير ، ابن كثير : 1 / 230 آن را صحيح دانسته است .
( 5 ) . صحيح ، ترمذى : 1 / 175 .