بود . « 1 »
7 - طبرى در المستيبن نقل كرده است : سه چيز در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود كه من حرامكننده آنها و عقوبتكننده بر مرتكبين آنها هستم : 1 - متعه حج 2 - متعه نساء 3 - حىّ على خير العمل در اذان .
و قوشچى ياد كرده آن را در شرح تجريد به زودى گفته او خواهد آمد . و شيخ على بياضى آن را در كتابش الصراط المستقيم از طبرى حكايت كرده است .
اين گوشهاى است از احاديث دو متعه ، از چهل حديث صحيح و حسن مىگذرد كه اعلان مىكند دو متعه در عهد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله معمول بود و درباره هردو قرآن نازل شده و ثابت شده است مباح بودن هردو در سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و اوّل كسى كه از آندو نهى كرد عمر بوده « 2 » . و عسكرى آن را در اولياتش و سيوطى در تاريخ الخلفاء ياد كرده و قرمانى در تاريخش گويد : اوّل كسى كه متعه را حرام كرد عمر بود . « 3 »
نگرشى در دو متعه
اين شمهاى است از آنچه از احاديث درباره دو متعه وارد شده است و چنانچه مىبينى خود به خود براى اثبات تشريع آندو در عهد پيامبر از سوى قرآن و سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وافى است ، بدون آنكه نسخ و بطلانى آمده باشد درپى حكم آنها . و اضافه كن به آنها احاديث بسيارى كه دلالت بر مباح بودن آنها مىكند و ما آن را ياد نكرديم براى خالى بودن آنها از نهى عمر ، و نهى او درباره دو متعه نيست ؛ مگر رأى مخصوص يا صرف اجتهاد وى در برابر نصّ صريح قرآن و سنّت .
امّا متعه حج ، از آن نهى كرد زيرا مردمى كه متوجه عمره بودند پس از اتمام عمره آب
هامش
( 1 ) . تاريخ ، طبرى : 5 / 32 ؛ شرح نهج البلاغة ، ابن ابى الحديد : 3 / 28 از ابن قتيبه و طبرى نقل كرده است .
( 2 ) . عسكرى در اولياة ؛ تاريخ الخلفا ، سيوطى 93 ؛ حاشيه بر كامل قرمانى : 1 / 203 آورده است : اوّل كسى است كه متعه را حرام كرده .
( 3 ) . تاريخ الخلفاء 93 ؛ تاريخ ، قرمانى ، حاشيه بر الكامل : 1 / 203 .