مىخواست ، و در لفظ مسلم : نازل شده آيه متعه در كتاب خدا عزّ و جلّ ، يعنى متعه حج و ما را رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به آن امر فرمود پس از آن هم آيهاى نازل نشد كه متعه حج را نسخ كند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله هم از آن نهى نفرمود تا از دنيا رفت . مردى آنچه خواست به رأى خودش گفت . در لفظى : عمر را اراده كرده ، و عبد اللّه بن عمر گفت : به كسى كه سؤال كرده بود از او درباره متعه و گفته بود : پدرت از آن نهى كرد ، امر و فرمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سزاوارتر است كه پيروى شود يا پدرم ، و ابن عبّاس به كسى كه معارضه كرده بود با او به ابى بكر و عمر گفت : نزديك است بر شما سنگ از آسمان فرود آيد ، من مىگويم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود ، و شما مىگوييد : ابو بكر و عمر گفت .
پس اين پاسخ علما است ، نه جواب آنكه مىگويد : عثمان و ابو ذر داناتر بودند به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از شما ، و آيا نگفتند ، ابن عبّاس و عبد اللّه بن عمر : ابو بكر و عمر داناتر به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از ما بودند و هيچيك از صحابه و هيچكس از تابعين به اين جواب راضى نشد در دفع نصىّ از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و ايشان اعلم به خدا و رسول او بودند و پرهيزكارتر بر او از اينكه بر گفته معصوم رأى غيرمعصوم را مقدّم بدارند .
پس نصّ معصوم ثابت شده و باقى است تا روز قيامت . و به تحقيق كه قائل به بقاى آن علىّ بن ابى طالب و سعد بن ابى وقاص و ابن عمر و ابن عبّاس و ابو موسى و سعيد بن مسيب و قاطبه تابعين و پيروان آنان بودند .
و دلالت مىكند بر آن رأى و اجتهاد محض كه به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت داده نمىشود .
عمر بن خطاب وقتى كه نهى از آن كرد ، ابو موسى اشعرى گفت : اى امير مؤمنان ! در شأن مناسك حج چه چيز احداث نمودى ؟ عمر گفت : اگر ما كتاب پروردگارمان را بگيريم ، و عمل كنيم ، به درستى كه خدا مىفرمايد :
وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ ،
حج و عمره را براى خدا تمام كنيد . و اگر سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را بگيريم به درستى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله حلال نكرد تا آنكه قربانى كند پس اين اتفاقى از ابو موسى بود و عمر بر اينكه منع بههم زدن حج به متعه و احرام را ابتدا كرد . به درستى كه آن رأى محض او بوده كه در مناسك حج احداث كرد . و از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نيست ؛ و اگرچه استدلال كرده آن به چيزى كه استدلال